no... nazwa wskazuje... będą to problemy typowych fnafowych Januszy i Grażyn oraz sytuacjie życiowe w jakich ja się znajduję... przepraszam jeśli zepsuję Ci mózg... Najwyższy ranking- #1 w literatura faktu *error

Zwycięzca Wattonators 2017 w kategoriach "Wujcio dobra rada" i "Świetny pomysł". Napaliłeś się na pisanie własnego opowiadania, jednak wciąż masz problem z poprawnym zapisem dialogów? Napisałeś już kilka opowieści, lecz masz wrażenie, że twoi bohaterowie są do siebie zbyt podobni? Nie masz pomysłu jak zacząć swoją opowieść? Przeglądałeś setki poradników, a tam w kółko Mary Sue, ortografia, bla bla, wyklinanie na ałtoreczki? Szukasz kursu pisania, w którym w końcu będziesz mógł poczytać o czymś innym? To jesteś w dobrym miejscu! Jeśli nie chce Ci się przekopywać internetów w poszukiwaniu setek poradników, zajrzyj do mojego kursu, a być może znajdziesz tu odpowiedzi na nurtujące Cię pytania. Postaram się krótko, przystępnie i z humorem przekazać początkujących pisarzynom to, czego sama nauczyłam się przez ostatnie lata. 10.02.2017 - #1 w literaturze faktu! Wygrałam Wattpada B) 30.01.2017 - #4 w literaturze faktu O_O 29.01.2017 - #5 w literaturze faktu 28.01.2017 - #7 w literaturze faktu 27.01.2017 - #8 w literaturze faktu 19.01.2017 - #9 w literaturze faktu 31.12.2016 - #10 w literaturze faktu 23.11.2016 - #12 w literaturze faktu 11.11.2016 - #15 w literaturze faktu 30.08.2016 - #18 w literaturze faktu

✎ Znajdziesz tu ciekawe fakty, porady i sztuczki psychologiczne. Zapraszam! ☆ Estera, 2021

Osmańska historia zarosła tyloma fałszywymi informacjami, którzy inni uznają za fakty, że czas, aby ukazać, jak było naprawdę. A kto byłby w tym lepszy, niż dziewczyna z obsesją na punkcie Imperium Osmańskiego od siódmego roku życia?

Częstym problemem ludzi piszących opowiadania historyczne lub dotyczące innych narodów jest wybór imienia dla postaci. Sama zetknęłam się z tą trudnością i dlatego na własne potrzeby zebrałam niezłą listę. Teraz postanowiłam podzielić się nią ze wszystkimi, którym może się przydać :) Większość imion pochodzi ze źródeł historycznych, statystyk albo książek i filmów (tych dopracowanych), więc raczej nie będzie tu wielu niedokładności.

Spontanicznie pisana książka. Tak jak jest w tytule, są to talksy z lektury "Kamienie na szaniec" Aleksandra Kamińskiego. Może zawierać: - przekleństwa W mediach będę wstawiała zdjęcia lub piosenki albo coś, nie zawsze związane z rozdziałem. Pozdrawiam :*

20 Lat zażywałem Narkotyki. Książka ta opisuje proces degradacji jaki.zachodzil we mnie prze te dwudziestolecie. Jakimś cudem przeżyłem i postanowiłem to wszystko opisać żeby ktoś kto być może to przeczyta zniechęcił się do narkotyków. Jest nie tylko moja autobiografią ale przedewszystkim wspaniłą formą terapii. od czterech miesięcy jestem trzeźwy i napisałem ja w ośrodku odwykowym.

Nie każdy dom jest bezpiecznym miejscem. Nie każda miłość jest ratunkiem. To historia chłopaka, który nauczył się milczeć, zanim nauczył się mówić o bólu. Dorastał w cieniu krzyków, alkoholu i przemocy. Zbyt wcześnie poznał smak ucieczki w używki, w cisze, w myśli, które prowadziły go na krawędź. Zdrada złamała coś, co i tak było już popękane. A potem pojawia się ona - z własnym chaosem w sercu. Nie obiecuje, że go uratuje. Nie potrafi nawet uratować samej siebie. Między nimi rodzi się coś trudnego, niedoskonałego, pełnego ran i powrotów do przeszłości, która nie chce odpuścić. Jej były chłopak wciąż stoi między nimi jak cień, a ona ucieka do niego, wierząc, że to mniejsze zło. To nie jest historia o idealnej miłości. To historia o przetrwaniu. O chłopaku, który próbuje poskładać siebie z kawałków, choć świat wciąż sprawdza, ile jeszcze zniesie.

Zbiór wydanych przez nas książek, wraz z playlistami i linkami do ich zakupu. Lista wydanych przez nas książek. Lista utworów, które były inspiracją. Linki do zakupu w Empik.com.

Od siebie uczyliśmy się dorosłości. Uczyliśmy się, jak gotować żurek i jak podlewać sukulenty, jak znosić porażki i jak dzielić radość. Nasza codzienność była lekcją - a my byliśmy nawzajem swoimi nauczycielami. Aż w końcu przyszedł egzamin, którego nie zdaliśmy razem. To nie jest historia o wielkim kłamstwie... Choć kłamstwa również nas wykończyły... To zapis cichych rozpadów - tych, które dzieją się pomiędzy rozmowami i milczeniem, pomiędzy obowiązkiem a uczuciem, pomiędzy tym, co chcemy, a tym, czego potrzebujemy. To monolog kobiety, która żegna miłość, choć ona jeszcze nie zgasła. Która uczy się siebie na nowo. Która próbuje poukładać dorosłość bez niego. Jeśli kiedykolwiek kochałaś kogoś, z kim dorastałaś - ta historia może być również o Tobie.