BAŞLANGIÇ

BAŞLANGIÇ

  • WpView
    Bacaan 216
  • WpVote
    Undian 5
  • WpPart
    Bahagian 12
WpMetadataReadSedang Ditulis
WpMetadataNoticeTerakhir diterbitkan Jum, Okt 16, 2015
Herkes yaşımı duyduklarında yolun başındasın diyorlardı. 18 yaşındayım .. evet yolun başlangıcını yaşıyorum. Ama yolun tek bir yol olmadığının farkındayım. Dönüşlerim olacaktı sağa sola belki de geriye .. Eylül ayına gecmemle yeni hayatım başladı malum üniversite .. güzel ve özel bir üniversite okuyorum. Ailemle aram iyidir bu konuya babamı katmıyorum. Ah babam hiç anlasamiyoruz o yüzden önemli bir konu olmadıkça konusmayiz. Zenginlik var ve saygınlık dediğimiz şey mesafe bu durum rahatsız edici. Annem ve abimle neredeyse anlaşmadığımız konu yok abimle yaş farkımız 2 yaş olduğundan onunla yaşadığım tek sıkıntı benim arkadaşlarımla tek gecelik ilişkiler yaşaması neyse ki çok gördüğüm kişiler değil. En yakın arkadaş konusuna deginirsek iki kişi var birisi Mart'tır. Mart kumral ve bal rengi gözleri olan gerçek anlamda güzel bir kız boyu ve 55 kilo .. abim diyecekseniz inanın şansını Mart'ta denedi ama ağzının payı iyi bir şekilde aldı ama sanırım pes etmiyor ara sıra hala şansını yok
Hak Cipta Terpelihara
#20
sorunlu
WpChevronRight
Jom sertai komuniti bercerita terbesarDapatkan rekomendasi cerita yang diperibadikan, simpan cerita kegemaran anda ke dalam Pustaka anda, serta beri komen dan undi untuk mengembangkan komuniti anda.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • Vatan Uğruna
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Karven

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabinda hem Gercek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım. ​Evden dışarıya çıktığım günleri toplasam bir ayı geçmez. "Peki nasıl okula gidiyorsun?" diye sorabilirsiniz. Mithat Yel çok zengin biriydi ve öğretmenleri buraya, bu dağ başındaki malikaneye getiriyordu. Doğduğumdan beri bu ıssız, gözlerden uzak yerde yaşıyordum. Bu altın kafesten kurtulmak için 15 yaşımdan bu yana tam üç kez kaçmaya çalıştım. Ve her yakaladığında, karşılığını misliyle, hatta fazlasıyla verdi. ​Ama bu dördüncü denememdi. Ve bu sefer, geri dönm

Maklumat lanjut
WpActionLinkGaris Panduan Isi