-Tesafüf-

Bir duman daha çektim kederi sonsuz sigaramdan.Dumanın eşsiz rengini solurken içimde boğuluyordum az kalsın.Ama bu pek dert değildi olduğum durumda...Biramı aldım rimelle birleşmiş göz yaşlarımla kirlettiğim sehpadan,içtim birkaç yudum.Önce garipsedim tadını.Sonra boşverdim zaten umurumda değildi.
Kirli sehpaya tekrar uzandım.Bu sefer beni içten içe değilde temelli öldürecek şeydi zehrim.Elimde tuttuğum parlayan jilete baktım bir süre.Şimdi ölecektim değil mi?'Acır mı?' kaygısı yok bende.Daha öncede denedim.Tabi o zaman sadece zevk almak içindi.Şimdi ise ölüme giden ihtişamlı yolda usulca süzülmek için.
Cesaretimi topladım.Bir göz yaşı daha aktı.Ardından bir nefes daha sigara.Jileti tam batıracaktım bileğime,dirseğimin iç kısmına kadar dik bir yokuş çizecektim.Kanlarımın mahallesi olacaktı kırmızı karanlıkta.Ama telefonumdan birkaç defa ses geldi.Bilmiyorum,belki ertelemek istemiştim ölümü yada sadece merak etmiştim beni ölümün eşiğinde rahatsız eden caniyi.
Kirli sehpaya tekrar uzandım.Üstünde kağıt parçaları vardı bir sürü.Onları yere attığımda telefonuma ulaştım.Bıkkın ve hayattan soğumuş hareketlerle gelen bildirime baktım.
'...seni takip etti.'
Ardından bir daha.
'...senin fotoğrafını beğendi.'
O an sadece biraz daha cesaret toplamak için ölümü ertelemiştim.Tabi o zaman ölümü terk ettiğimi bilmiyordum.Ama içten içe hissediyordum.Ben ölümü ertelemiştim,hayatında değer verdiği tek şey köpeği olan bir çocuk için...Ama bu sanırım yaptığım en güzel ayrılıktı.Ölümden bile olsa...