Cennet Bahçesi (ASKIDA)

Bu şehre güneş biraz geç doğdu.

Güneş yüzünü göstermeden kaçıp giderken karanlığa bir küçük kız çocuğu uyuyordu, her şeyden habersiz masum masum uyuyordu.

Yalanlar saklandığı yerden çıkarken sinsice. Bir kapı aralandı , kız gözünü açsın diye.

Ama kız o kapıdan bakmak yerine saklandı kapının arkasına. Korkuyordu. Korku acımasızca bedenini ele geçirirken geri çekildi , uzanıp kapıyı kapattı.

Karanlıkta kalmıştı , yalnız ve karanlıkta.. Sonra bir ses duydu karanlığın içinden. "Yalan" diyordu. "Hayatın yalan. "
"Çık saklandığın yerden sinsi yılan.

Korkakca daha önce kapattığı kapıyı tekrar aralarken göz ucuyla dışarı baktı.

Bilinmezler onu çağırıyordu, sırlar çözülmeliydi.

Ve genç kız emin adımlarla ilerlemeye başladı bilinmeze doğru.

Bilinmezliğin içine bilmediği biri tarafından bilmediği bir yol boyunca sürüklenirken kaybedeceği bir şey yoktu.

Yalanlarla yaşamaktansa gerçeklerde boğulmayı tercih etti.

Boğulurken ona uzanan el hayatını değiştirecekti.