ÇELİŞKİ

ÇELİŞKİ

  • WpView
    LECTURAS 461
  • WpVote
    Votos 10
  • WpPart
    Partes 14
WpMetadataReadContinúa
WpMetadataNoticeÚltima publicación sáb, abr 16, 2016
"Bazen hayatta kalabilmek için aklını öldürmen gerekir." *** Ruhumun gözlerine baktım kederle. Bu gözlere her baktığımda hissettiğim hüzün, tarif edilemezdi. Kalbim derbeder, zihnim alkol komasında; uyuşuktu. Yüreğim dolanıyordu, serseri sınırlarda. Ulan ben aşıktım be. Bu adama delice, nefretle, hüzünle, şefkatle aşıktım. Bu adam uğruna, nefret ede ede ölürdüm. Ben bu adam için hayatımı hiçe sayar, bensizliği ona armağan ederdim. Çünkü biliyordum, bu adam; benim güzel ölümüm, benim deli ruhum, benim acı efkarım, şişemin dibindeki son rakım, masamdaki son mezem, zihnimdeki yarık, kalbimdeki bıçak, bu adam benim gönül yaram; bu adam beni sevmezdi. ×× Ölüm yakındı. Ölümün yakın olduğunu hissediyordum. ×× KARANLIK ZİHİNLER ve SON VURUŞ. 23.10.15
Todos los derechos reservados
#614
aldatma
WpChevronRight
Únete a la comunidad narrativa más grandeObtén recomendaciones personalizadas de historias, guarda tus favoritas en tu biblioteca, y comenta y vota para hacer crecer tu comunidad.
Illustration

Quizás también te guste

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • Vatan Uğruna
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
  • Halısaha |texting
  • Karven
  • HEKİMOĞLU | Köy - Zoraki Evlilik
  • Sessiz Yemin
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

Más detalles
WpActionLinkPautas de Contenido