Hayalet Annie

Hayalet Annie

  • WpView
    Reads 8,212
  • WpVote
    Votes 612
  • WpPart
    Parts 22
WpMetadataReadComplete Wed, Sep 7, 2016
WpInfo
Fiction
Horror
Endişelenmeyin.O sadece bir HAYALET.Kulağa biraz tuhaf gelebilir , nasılsa Hayalet diye bir şey yok.Ya da herkes öyle zannediyor. ** Ayıcığını eline almış bir şekilde evlerinin koridorunda ilerlemeye başladı.Henüz yeni uyandığı için uykuluydu, o yüzden bir elini yumruk şeklinde yumarak gözünü ovuşturuyordu.Mutfağın kapısını hafifçe araladı ve kahküllerinin arasından annesine bakmaya başladı.Annesinin mırıldandığı tiz şarkı sesi tüm mutfakta yayılıyordu.Bu ses küçük kızın uykusunu getirmişti.Gözlerini hafifçe kapattı ve şarkıyı dinlemeye başladı.Ayıcığı yavaşça elinden düşmüş ve kafası kapıya yaslanmıştı. Buradan bakınca henüz 10 yaşında tatlı bir kız çocuğuydu.Ama sorun şu ki o : 2 yıl önce ölen, ama hala bu evde yaramazlık yapan bir Hayaletti.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • enemies to lovers | kyungjun / cha woomin /
  • Kızıl Şelalenin Çağrısı (+18)
  • HEDEF:VI
  • Üç Gölge Köyü ve Daha Niceleri 2
  • Aydınlık Kabuslar
  • SUSKUN
  • 11 GÜN [Tamamlandı]
  • Korku Okulu
  • Oyuncakçı

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines