Günahkar

Ürəyimin ən dib küncündən döyüntü ilə birlikdə gələn qışqırıqları eşitməməyə çalışırdım. qulaqlarımı qapadırdım, olmurdu.
Onunla keçdiyimiz yollardan keçərkən gözlərimi qapayıb susdurmağa çalışırdım, olmurdu.

Yatmaq, hə , hə bunu etsəm eşitməzdim. İnsanlar yuxudaykən çöldəki səsləri eşitmirdilər elə deyil? Amma bu lənətəgəlmiş qarabasmalar yaxamı buraxmayacaqdı. Yatmağı bacardığım hər gecənin səhəri alnımda tər damlaları ilə oyanacaqdım.

Mən özümü günahkar hiss edirdim. Və mən belə hiss etmək istəmirdim.