love is pain

love is pain

  • WpView
    Reads 12
  • WpVote
    Votes 3
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Oct 18, 2015
akala ko ako na ang pinaka maswerting tao sa mundo dahil meron akung mapag mahal na magulang at kapatid A lots of friends... handsome and caring boyfriend even he's a badboy minahal ko kung anung meron ako pinahalagahan ko lahat kasi ganun naman talaga pag nag mamahal ka diba pero panu kung malaman mo na lahat pala ay nasa plano na akala mo talaga mahal ka nila pero isa lang pala yung pag kakamali na kahit sarili mung pamilya kaya kang ipahamak na akala mo mga totoong mung kaibigan pero hindi mo alam na unti unti kanang pinapatay nila pati yung inaakala mo na boy friend ko hindi rin pala totoo siguro nga masarap mag mahal kahit na Alam mung masasaktan ka lang ——————————————————————————————————— sorry sa wrong grammars pati sa spelling bata pakasi ako guto ko lang sana mag try
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Salamisim
  • just love me ( complete/ finish)
  • Tears of the Girl Named Sea (COMPLETED)
  • Fall All Over Again
  • Ang Boyfriend Kong  Super Star
  • How to love again /COMPLETED BOOK 1
  • The Lame Arrangement (Beautiful Disaster Series Book 2)
  • rings and vows (Completed) (Boyxboy)
  • Secretly Inlove With My Bestfriend (COMPLETED)
Salamisim

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.

More details
WpActionLinkContent Guidelines