Why not? (Harry Styles Fanfiction)

Why not? (Harry Styles Fanfiction)

  • WpView
    Reads 210
  • WpVote
    Votes 18
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Oct 19, 2015
WpInfo
Fanfic
1Direction
Harry Styles
Η Isabella Beck είναι μια ήρεμη κοπέλα που από την μία μερα στην άλλη η ζωή της αλλάζει. Έχει περάσει αρκετά στην ηλικία των 10 ετών και τώρα στα 16 αναγκάζεται να μετακομίσει σε μια πόλη που σιχαίνεται, χωρίς να ξέρει κανέναν πάρα μόνο την μητέρα της, τον σύντροφό της και τον γιο του. Απο την άλλη είναι ο Harry, Harry Styles, ο οποιος ζει με τον πατέρα του σε μια περιοχή απομακρυσμενη από το Λονδίνο. Η συμπεριφορά του δεν θα είναι και η καλύτερη όταν μείνουν όλοι μαζί. Όσο σκληρός και αν είναι η Bella θα καταφέρει να έχει μια επίδραση πάνω του κάτι που παραξενεύει τους πάντες γύρω του. Ακόμα και τον ίδιο. Η ζωή όμως παίζει άδικα παιχνίδια ανάμεσα σε αυτά τα δύο ανήλικα παιδιά. Ποιος ξέρει;
All Rights Reserved
#18
θυμός
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MINE? [✓]
  • "Wrong Door, Right Boy"
  • Like a friend
  • I don't like you😡. Jeon Jungkook ff
  • 𝗕𝗮𝗱 𝗟𝗶𝗳𝗲™
  • Roomates "by accident" [✓]
  • Διαλέξαμε εμάς εκεί όπου δεν μα�ς ξέρουν
  • Narcissist's Empire [✔️]
  • one shotes
  • Σκέφτηκα τη Θάλασσα

«Με ποιο δικαίωμα το έκανες αυτό, δεν σου είμαι τίποτα», φώναξα δυνατά για να μπει στον ανύπαρκτο εγκέφαλο του. «Κάνεις λάθος, είσαι δικιά μου. Μου ανήκεις, και ότι είναι δικό μου δεν το αγγίζει κανείς άλλος, πέρα από εμένα», είπε σαρκαστικά κάνοντας κάποια βήματα προς εμένα, μειώνοντας την απόσταση μας. «Είσαι τρελός», μουρμούρισα, αν και δεν ξέρω αν με άκουσε, ή απλά επέλεξε να με αγνοήσει. «Τώρα μπες στο αμάξι, μη με αναγκάσεις να σε πάω σηκωτη, ξέρεις πως θα το κάνω», με απειλεί και το σκέφτομαι λίγο. Όντως θα το κάνει, τον ξέρω. Προχωράει και μου κάνει νόημα να μπω στο αυτοκίνητο του, ρολαρω τα μάτια μου και τον ακολουθώ βαριεστημένα, ανοίγω την πόρτα και μπαίνω μέσα. «Καλό κορίτσι». Χαϊδεύει το μπούτι μου. Πιάνω το χέρι του. Μου χαρίζει ένα στραβό γελάκι όμως του κόβεται μόλις πετάω το χέρι του μακριά. «Και δύσκολη; Μ'αρέσει». Και το χαμόγελο τζόκερ ξανά κάνει την εμφάνισή του στο πρόσωπο του Στέφανου, ο οποίος είναι και επισήμως για δέσιμο. Τι θα κάνω με αυτόν;

More details
WpActionLinkContent Guidelines