Her blue eyes...

Her blue eyes...

  • WpView
    Reads 371
  • WpVote
    Votes 41
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jan 10, 2016
Rook, gegil, gehuil, oorlog... Ik ren, ik ren zo hard mogelijk samen met mijn ouders. Vluchtend voor de mensen om ons heen, vluchtend voor de vijanden, vluchtend voor de dood. Een zwarte wolf springt grommend voor me, ik gil en knijp mijn ogen dicht. Maar de pijn kwam niet, langzaam open ik mijn ogen. Mijn vader vecht tegen de wolf! "Lucie" ik kijk opzij naar mijn moeder. "Luister en doe wat ik zeg" ik knik. "Ren zo hard mogelijk weg, maakt niet uit waarheen, maar niet hier" Nogmaals knik ik en geef mijn moeder een stevige knuffel en ren weg. Nog één keer kijk ik achterom, mijn ouders vechtend tegen de vijanden en dan ren ik weg... Dit... dit gebeurde allemaal 7 jaar geleden
All Rights Reserved
#16
rogue
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Niet Wegrennen! (voltooid)
  • American Mate
  • Found By An Alpha *Dutch*
  • Midnight Moon
  • Me? Your Mate!?
  • The alpha's mate -voltooid-
  • twin wolfs.
  • The Human Luna
  • The Accident
  • The Alpha And His Mate. NL

"Verander!" Commandeert hij in op een Alfa's toon. Goeie god! Hij is een Alfa! Zij haten het wanneer er vreemde weerwolven in hun roedel komen. Ik negeer hem en sta stil op de grond. Ondertussen is mijn wolf naar mij aan aan het janken. "Ik zei verander!" Commandeert hij me opnieuw, zijn stem is laag en hees. Ik verander dan toch maar en probeer mijn naakte lichaam zo goed mogelijk te bedekken. He gooit me zijn shirt toe en snel trek ik het aan. Zijn geur kwam binnen als een bomaanslag. Het rook naar pepermunt en chocola. 'Mate!' Schreeuwt mijn wolf in mijn hoofd. Dit laat me huiveren. Mijn ogen worden groot zodra ze het nog een keer zegt. Gelijk sprint ik weg in mijn menselijke gedaante. Ik hoor woeste voetstappen achter me en een luid gegrom. Ik word tegen een boom aangeduwd, zo dat ik me niet meer kan bewegen. Ik voel een zachte pijn in mijn rug. Hij stopt zijn hoofd in mijn nek terwijl hij mijn armen boven mijn hoofd vast duwt. Hij ademt hard in mijn nek en fluistert iets dat ik niet kan verstaan, omdat zijn mond tegen mijn huid aan zit. "Van mij!" Gromt hij luid, dit laat me huiveren in angst. Hij duwt me voor zover mogelijk nog dieper in de boom en kijkt me in mijn ogen. Daarna scant die mijn gezicht. Ik knipper en kijk weg van hem. Zijn gezicht word zachter en weer stopt hij zijn hoofd in mijn nek. Hij ademt diep in en zegt: "Je bent van mij en alleen van mij! Niemand anders zal je ooit aanraken, aankijken of zelfs over je denken! Niemand laat je voelen hoe ik je ga laten voelen!" Hij gromt nog een keer hard. Weer slaat hij mijn rug hard tegen de boom ik knipper om mijn tranen van pijn en machteloosheid in te houden. Hij drukt hard zijn lippen op de mijne, hierbij maakt hij duizenden vonken die exploderen in mijn hoofd. Het voelt geweldig maar tegelijkertijd jaagt het me doodsangst aan. hoogste score in weerwolf populair #1 start: 23 jan '15 klaar: 1 jun '15 deel 1 van de weerwolf series (deze boeken zijn niet opvolgbaar ze hebbn gwn hetzelfde onderwerp)

More details
WpActionLinkContent Guidelines