Love Is A Social Construct

Hindi ko alam kung bakit naimbento ang pag-ibig. Hindi ko alam kung bakit kakaiba ang pakiramdam kapag umiibig. Para itong pinagsasamang emosyon na hindi maipaliwanag ng mga salita. Nararamdaman mo pero hindi mo mailarawan. Nanunuot sa bawat laman, dumadaloy sa ugat na parang dugo at parang buto na kailangan para makagalaw.

Hindi ko alam kung bakit gusto ng mga taong umibig. Bakit nila gustong magmahal? Bakit nila hinahanap? Bakit gustong maranasan? Iniibig ka ng pamilya at kaibigan pero bakit kailangan pa ng higit na pag-ibig? May hihigit pa ba sa binibigay ng nagmamahal sayo?

Bakit may "standard" sa pag-ibig? Bakit ang babae ang dapat nililigawan? Bakit dapat lalaki ang unang nagbibigay ng motibo? Kapag nauna ang babae, ang tawag sa kanya, "malandi". Kapag naman nagpakipot, "hard to get". Bakit kailangang may tsokolate at rosas tuwing ligawan? Hindi ba sapat ang presensya na lang? Bakit babae at lalaki lang ang pwedeng umibig? Bakit hindi pwedeng babae at babae? Bakit hindi pwedeng lalaki at lalaki? Bakit may bakla at tomboy? Bakit may lalake? Bakit may babae?

Hindi ko alam. Pero tinatanong ko ang lahat ng iyan dahil kailangan ko ng kasagutan. Ako ay umibig at patuloy na umiibig. Gusto kong magmahal, pero takot akong masaktan. Napagod akong maghintay kaya ako ay naghanap. Nasaktan ako at patuloy na naghahanap. Masaklap ang umibig pero patuloy na hinahanap. Nasaan ang pag-ibig? Paano ang umibig? May iibig ba sa isang bakla? Kapag umibig sa bakla ay bakla na din ba? Hindi ko alam. Pero naghahanap ako ng kasagutan.