KUYTU

Genç kız duyduklarını hazmetmeye çalışıyordu.Ne diyordu
bu kız böyle. Ne yani annesinin ölümüne o mu sebep olmuştu? Ablası bildiği kızın yıllarca ondan nefret etmesinin sebebi bu muydu? Ne saçmalıyordu. O annesini nasıl öldürebilirdi? Daha onun kokusunu koklayamamışken neler saçmalıyordu?
" Ne! Ne diyorsun sen! Anlamıyorum abla, annem neden benim yüzümden öldü! Ab-la" diyordu. Kesik kesik nefes almaya çalışıyordu. Ne yani. Bunun sorumlusu o muydu? Yok yok kesinlikle saçmalıyordu delirmişti bu kadın. " Ne yani! Sana anlatmadı mı dedem ve anneannem! Gerçi çok şaşırmadım! İlk benden duymuş oldun! Hayırlı olsun kardeşim!" Üstüne basa basa kardeşim diyordu. Bu kadar mı nefret doluydu kalbi. Bir insanın
kalbi nasıl bu kadar katı olabilirdi? " Ne diyorsun abla sen! Nee!" Hıçkırıklarını durdurmaya çalışıyordu. Dizleri sert bir şekilde yeri
boylamıştı. " Anlamıyor musun? Annem seni doğururken öldü!" O da ağlıyordu. Bu şey gerçek olamayacak kadar saçma geliyordu kulağa. Yavaşça ayağa kalktı. Dizleri tozlanmıştı. Çamur ve zift bulaşmıştı üzerine. Dövülmekten düşmüştü. Eklemleri sızlıyordu. Yüzü köpek parçalamışçasına dağınıktı. O sırada tek düşünebildiği şey şuydu ;

Benim yaşamak için nasıl bir sebebim kaldı ki?