Ayın Gölgesi

AYIN GÖLGESİ

Milyarlarca yıl uzaklıktaki aşk , aşk olur mu? Aradaki tek engel aralarındaki mesafe mi, yoksa kalplerindeki mesafe mi? ya sevgi karşılıksız ise? Yaşamadan nereden bilecektim.
Başımın dibinde öten saat zır zır çalıyordu. Saati sinirle yere fırlattım. Azıcık daha uyusaydım n'olurdu? İnsan kendine böyle eziyeti nasıl yapardı? Hemde sabahın yedisine kurmak! Olacak iş değil. Eğer telefonumdaki mesaj sesini duymasaydım belkide hiç yataktan kalkmayacaktım. Telefona uzandım ve mesajı okudum. Gelen mesaj Steve'dendi. Mesajında : ''Amy hemen labaratuvara gelmen gerekiyor çok acil..''. yazıyordu. Meraklanmıştım .Kötü bir şeyler sezinledim. Acaba labaratuvarda arıza çıkmıştı? Bunları düşünmeyi bırakıp yataktan kalktım. Boğazımda yanma vardı . Sanırım grip oluyordum. Üzerimi giyinip mutfağa girdim. Kendime bir sandeviç hazırlıyordum ki o meşur korna sesini duydum. Yüzüme küçük bir gülümseme yerleştirdim. Ardından telefon çaldı. '' Aşağıda seni bekliyorum.. '' dedi. arayan Dan idi. Çantamı kaparak aşağı indim. Selam işareti yaptım. hava buz gibiydi. Yağmur atıştırıyordu. Dan arabadan inip şemsiye tuttu. Üşümüştüm. O çok iyi bir insandı - tam bir centilmendi ve bu benim hoşuma gidiyordu-. Arabaya bindik. '' teşekkür ederim .Çok zarifsin .'' dedim. Sesim kısık çıkmıştı. Fakat gülümsiyebilmiştim. '' Önemli değil. Ayrıca çok iyi yapmışım, sen çoktan şifayı kapmışsın. Kahvaltı yapmak ister misin? '' dedi. Bu teklifine ne kadar sıcak baksamda nazikçe reddettim. '' Gerçekten çok isterdim fakat Steve mesaj attı. Önemli bir sorun varmış.'' dedim. Dan omuz silkti. Memnuniyetsizliğini yüzünden okumuştum. '' Başka bir zaman yapabiliriz. Akşam yemeğine ne dersin?'' dedim. '' işte bu gerçekten harika.. O zaman anlaştığımıza göre sorunun ne olduğunu anlamaya gidelim. '' dedi. İçim rahatlamıştı. Başımla on