What Once Was Mine

Sa ano mang bagay gusto natin ng purong katotohanan. Sa kahit anong pagkakataon at sa lahat ng aspeto ng buhay. Pero dadating ka rin pala sa puntong mas gugustohin mo na lang maniwala sa isang klarong kasinungalingan. Yung ipipikit mo na lang ang mga mata mo at mas pipiliing maniwala sa mga bagay na mas gusto mong paniwalaan kaysa ang tanggapin ang katotohanang isinasampal na sa iyo ng pagkakataon. Totoong masakit ang katotohanan. Pero hindi ba't mas lalo lamang lalalim ang sugat kung patuloy kang maniniwala sa mga kalokohang mas madaling tanggapin? Hindi ba't mas lalo lamang itong hahapdi kung niloko na nga tayo ng mga taong mahal natin ay lolokohin pa natin ang sarili natin?