BERBAT TATİL

Sabah saat sekiz.Saatin o gıcık edici sesi susmamakta direniyor,alarm sürekli çalıyor"biiiip,biiiip". Başım zonkluyo,ne bu saatin sesi nede bu baş ağrısı bitecek gibi değil.Kalkmaya karar veriyorum,gözlerimi ovuşturarak açıyorum."AMAN TANRIM" ev çok dağınık,dağınıklığa bakılırsa evde savaş çıkmış.Ben koşarak takvime bakmaya giderken,sesimden Melanie,Jeneviev ve Clara uyandılar.Ben tekrar içeri girdim ve bir "ohh"çektim.Mel"noluyo...offf...başım çok ağrıyo" Jene "lanet olsun ne oldu bize"Lara hiçbir şey söylemeden ağzını tutarak odadan çıktı.Bir süre sonra tekrar içeri girdi ve halinden de anlaşılıyordu ki epeyce kusmuştu.Hepimiz oturmuş neler olduğunu hatırlamaya çalışıyorduk.Ben konuşmaya başladım"kahretsin hiçbir şey hatırlayamıyorum.üstelik sadece dün akşamı değil son bir ay aklımdan silinmiş hiçbir şey hatırlayamıyorum." Jene "bende sadece Ludmilla'nın gelip bütün planlarımızı iptal edip ona takılmamızı istediğini ve çok eğleneceğimizi söylediğini hatırlıyorum." Lara "evet o nerede,ben dün akşam beraber gece kulübüne girdiğimizi hatırlıyorum." Melanie "biz gece kulübüne mi gittik ? AMAN TANRIM inanmıyorum,tanrı bizi affetsin." "hiçbir şeyi hatırlayamadığımıza göre alkol de almış olmalıyız." Melanie"ne...ya...ya...yani...şey AMAN-".Jene"kapa çeneni Mel şuan senin yakınmalarınla uğraşamayız." "tmm kızlar" o sırada kapı çalındı.Hepimiz birbirimize baktık. Ben kapıya doğru ilerledim,yavaşça kapıyı açtım...