nameless legend (Türkçe)

nameless legend (Türkçe)

  • WpView
    Reads 96
  • WpVote
    Votes 10
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, May 15, 2016
Alışageldiğiniz aksine ben kötü adam değilim. Adam da değilim. Ben hayat ile doğar doğmaz tanışmış o şansız kızım. Kimliğim yok. Aslında bir adım bile yok. Ben kimseyim. Kimse olmamama rağmen bütün Amerika beni tanıyor. Çünkü, Hey! Ben Amerikanın en büyük çete liderinin vaftiz kızıyım ve yaşadığımız yere düzenlenen suikasttan kurtulduğumda yalnızda on beş yaşında bir çocuktum. Evinde babasını beklerken annesi ile sofrayı hazırlayan küçük kız çocuğu veya orta yaşlı bir öğretmen beni tanımaz. Beni tanıyanlar polisler ve suç dünyasının içinde ki insanlar. Aralarında biraz popüler sayılabilirim çünkü ben kimliksiz bir efsaneyim.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
  • FERAYE | NEFRETTEN AŞKA (Tamamlandı)
  • Karven
  • Halısaha |texting
  • Sessiz Yemin
  • Vatan Uğruna
  • ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
  • AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-

Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabında hem Gerçek ailem konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. ​Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. ​Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. ​Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. ​O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım.

More details
WpActionLinkContent Guidelines