GECE'NİN DOLUNAY'I

GECE'NİN DOLUNAY'I

  • WpView
    Reads 25
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Nov 7, 2015
WpInfo
Fiction
Romance
Hayat herzaman bize istediklerimizi verir mi? Vermez tabi, verse savaşmadan kazandıklarımızın değerini bilir miydik hiç? Peki vermese bile sevdiklerimizi bizimle bırakır mı? ----------------------------------------------------------------------- Bu klasik kötü çocuk, iyi kız hikayesi değil. Öksüz ve yetim iki gencin hayatlarını birbirlerine adaması... ------------------------------- "Hayat işte adanı bile duymak istemediklerini her gün görürsün. Yüzünü görmekten hiç sıkılmadıklarını ise aranda mesafeler hatta sonsuzluk vardır. Peki benim yüzünü görmekten hiç sıkılmadığım ona adeta taptığım tek kişiyle aramdaki mesafeler kimin yüzünden var Rüzgar? Biliyor musun? Senin yüzünden..." "Belki seni kurtarıp anneni kurtaramadığım için beni hiç affetmeyeceksin, hep nefret edeceksin ama sen benim en büyük hatamken en büyük doğrumsun da. Sen ne kadar anneni kurtaramadım diye hep bana kızgın kalacak olsan da, ben hep iyi ki seni kurtarmışım diye şükredeceğim." -------------------------------------------------------------------------- İki gencin artık kendi yaralarını sarmaya gücünün yetmeyip, birlikte sarmaya başlamalarının hikayesi...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Sirayet|Texting
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • ALİN | Gerçek Aile

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines