The Demon Inside Me - girlinthoughts_ - Wattpad

Story cover for The Demon Inside Me by girlinthoughts_

The Demon Inside Me

girlinthoughts_

GELESEN 148
Stimmen 3
Teile 5

GELESEN 148
Stimmen 3
Teile 5

girlinthoughts_

Hindi ko na alam kung hanggang saan. Gusto ko ng makawala. Ngunit walang makakatulong saakin. Gusto kong sumigaw para lang maalis ang sakit. Ngunit ang nagawa ko na lang ay ang umiyak at indahin lahat ng ito. 
Nakakapagod ngunit kailangan ko tanggapin
"aaaaaahhh!"
Sigaw. Dugo . 
Pakiramdam ko'y kusang lumakas ang katawan ko. Napangiti na lamang ako sa aking nasaksihan. Ang kutsilyong hawak ko ay pinahid ko sa mukha ko at kumulat dito ang sariwang dugo na galing sa tao.
Ayoko sa ginagawa ko pero ang pagkauhaw ko sa dugo ay di ko maiwasan.
Gusto ko ng matapos to. Ngunit paano at sino ang tutulong sa akin?.....Alle Rechte vorbehalten

Inhaltsverzeichnis

5 Kapitel

Melden Sie sich an und fügen Sie The Demon Inside Me zu deiner Bibliothek hinzuzufügen und Updates zu erhalten

oder

Inhaltsrichtlinien

Vielleicht gefällt dir auch

Cascade of Hearts von CloverDeffudil

Started: 25/01/29 Palagi akong nananaginip ng tubig. Minsan, tahimik itong dumadaloy, minsan naman ay parang nilalamon ako ng alon. Hindi ko alam kung bakit, pero alam kong may ibig sabihin ito. Akala ko, simpleng office worker lang ako-isang ordinaryong tao na may tahimik na buhay. Hanggang sa dumating si Kallisto. Matangkad, may presensiyang hindi mo basta-basta matatalikuran, at may mga matang tila alam ang lahat ng hindi ko pa nauunawaan. "Isa kang diyosa. Ang markang nasa kamay mo ang palatandaan na ikaw na ngayon ang bagong tagapangalaga ng Neptaras Crest." Akala ko, nagbibiro lang siya. Pero nang ipakita niya sa akin ang isang marka sa aking pulso-isang tattoo na hindi ko namalayang mayroon ako-alam kong hindi ito basta panaginip lang. 'Neptaras Crest' Iyon daw ang tawag dito. Simbolo ng isang kapalarang hindi ko matatakasan. Nagsimula akong makaranas ng hindi pangkaraniwang bagay-ang tubig ay gumagalaw sa bawat emosyon ko, ang lamig ay lumulukob sa paligid kapag nalulungkot ako. Hindi ko alam kung paano ko ito makokontrol. At bago ko pa ito matutunan, dumating ang pinakamatinding unos. Ang lungsod ay lumulubog sa baha. Ang ulan ay hindi tumitila, ang tubig ay patuloy na pumapatay. Alam kong ako lang ang makapipigil dito. Ginamit ko ang kapangyarihan ko para isalba ang lahat. Pero hindi ko alam na may kapalit iyon. Nararamdaman kong unti-unti akong naglalaho. Nawawala ang katawan ko-nagiging bahagi ako ng tubig. Hindi ko man lang napagtanto na ang pagsagip ko sa iba ang magiging dahilan ng pagkawala ko. Ngunit bago pa ako tuluyang maglaho, isang desisyong hindi inaasahan ang ginawa ni Kallisto-isang sakripisyong nagbago ng lahat. Sa mundong puno ng misteryo at hindi maipaliwanag na kapalaran, isang tanong ang naiwan: Hanggang saan ang kaya kong ibigay para sa kaligtasan ng iba? At higit sa lahat... hanggang saan ang kayang isakripisyo ng isang taong hindi ko alam kung dapat bang pagkatiwalaan-pero hindi ko na rin kayang mawala?

Salamisim von EMPriel

Kung marami na nga ang namamatay sa maling akala iisipin ko na talagang torture ito. Pero bakit ko nga ba mas pinili ang ganitong sitwasyon? Minsan iniisip ko napakatanga ko lang talaga na kahit na ano pang gawin mong pagsusungit at pagtataray sa akin ay nagagawa pa rin kitang suyuin. May punto na parang palagay ang loob natin sa isa't-isa. May punto naman na para bang kinasusuklaman mo na ako. Pero kahit na ganoon ay heto, nandito pa rin ako at patuloy na naghihintay. "Hmm, sorry," napakatipid na sambit mo. Hindi ko nga alam kung saan na bang lupalop nakakarating ang isang salitang gaya niyan. Napakadaling paniwalaan para sa akin dahil ikaw naman ang nagsabi, pero dumating yung punto na napagod na lang ako. "Pasensiya na rin. Nakalimutan ko kasi...hindi nga pala tayo. Kaya siguro dapat ilugar ko na lang ang sarili ko sa tamang lugar at tao." Ngumiti ako at nilagpasan ka. Ngumiti ka rin, pero kitang-kita sa mga labi mo ang mapait na katotohanan. "Mahal mo pa rin ba ako?" tanong mo. Isang tanong na nakapagpatgil sa akin. Ang tanging nagawa ko na lamang ay lumingon, ngumiting muli...at umiling.

Ang lalaki sa larawan von spicyybleau

paano kung ang lalaking nagpapagaan sa loob mo ay sya ring lalaking magpapasakit ng ka atay-atay mo? charot! pero, paano nga ba kung pinaglaruan kayo ng tadhana? na akala mo ay sya na ang lalaking panghabang buhay-- ang lalaking sinasabi nilang 'unexpexted' mo mang nakita eh, mamahalin mo at mamahalin ka hanggang dulo? tapos may bonus pang happy ending? paano kapag ang lalaking 'iginuhit' ng ama mo ay sya ring napunta sa'yo-- munit sa ganda ng ngiti nito at ganda ng ugali-- meron pala itong pinakatatagong sikreto na magpapa-balik ng sakit na pilit mong kinakalimutan? hayts! puro 'pano' at puro 'pero', but, ganon naman ang buhay hindi ba- puro tanong at pagkatapos kapag nahanap na ang sagot ay mag tatake- time pa para makapag isip isip-- nag oover time tuloy ang utak! charot ulit! pero lahat ng pinagdaanan natin, ang tadhana naman sa bandang huli ang magdedesisyon. Dahil kahit pilitin man natin, sa huli. Ang mapaglarong tadhana pa rin ang mag wawagi.. Mapaglarong tadhanang 'to, Once na makita ko s'ya talagang hihingi ako ng isang daang rason kung bakit pilit nyang pinaglalayo ang magjowa! haynako nakaka stress!

Fall inlove again sa ex kong strangers 💋 von Realisfake

Mahal na mahal ko talaga siya , kaya siguro di siya maalis sa isip ko. kaya ko naman siyang kalimutan e. yun nga lang literal 😭 ngayon alam ko na kung anong purpose ng sakit kong to. yung tipong kapag may isang tao o bagay na lagi kong naiisip o laging nasa isip ko , in just one click pag dina kinaya ng utak ko , e bigla ko nalang makakalimutan yung tao o bagay na laging nasa isip ko. di to alzimers , dirin amnesia . sadyang makakalimutan ko lang ang bagay na laging umiistress sa utak ko. pano kung dumating yung oras na bigla ko nalang siyang makalimutan? masaket pero siguro mas makakabuti saken na literal ko syang malimutan yun yung kinatatakutan ko yung dumating ang araw na lahat ng nasa paligid ko e nakikilala ko maliban sakanya . sya yung laging nasa isip ko kaya malamang sa malamang pag inatake ako ng sakit ko siya yung unang una kong malilimutan 😭 ihahanda ko nalang yung sarili ko kung sakaling dumating man ang araw nayun atleast prepared ako.

LaLuIm : Langit. Lupa. Impyerno [COMPLETED] #InkWarz2019 von DessertedCoffee

"Langit...Lupa...Im - im...Impyerno...Saksak puso...Tulo ang dugo..Isa...Dalawa..Tatlo..." Hindi ito yung tipikal na laro na pag nasa taas ka na, hindi ka na pwedeng mataya Hindi ito yung tipikal na laro na pag ikaw ang nasa baba pwede kang mataya o manaya Hindi ito yung tipikal na laro, Hindi. Sumali ka kung gusto mo malaman ang takbo ng larong to, Bilis! Nag-iiba taya na.. ~ Posteng Makata. ❗Big NO to plagiarism!

Fate von Chizcakee

Sabi ng iba, " Minsan kung sino pa ang di mo pinapansin ngayon, sila pa makakatuluyan mo balang araw." At yung iba pa nga, nagsasabing tadhana na ang bahala. Kung kayo daw ang itinadhana, kahit ano pang mangyare, magkakatagpo rin kayo. Sus! Sa panahon ngayon, mahirap ng magtiwala at maniwala dyan sa tadhana na yan. "Some things are just bound to happen." Oo naniniwala ako dyan. Pero hindi sa lahat ng oras nangyayari yan. Napakanegatibo ko no? Pero simula nung nakita at nakilala ko siya, nag-iba lahat ng paniniwala ko. Sa ngayon, umaasa ako. Umaasa na kami ang itinadhana. Umaasa na magkikita pa kami. Oo. Alam ko malabo. Distance pa lang ng bahay namin, sobrang layo na eh. Kaya napakaimposible sakin na magkita pa kami. Sundan nyo nalang ang istorya ko. Slice of bread to. Este Slice of life. Medyo real life na may halong pag-a-assume lang. Haha!

EAT ME DEAD SOUL (COMPLETED) von Mirielle_

COMPLETED Ordinaryong teen-ager lang ako, nag-aaral bilang college student. But not until I saw this puppy that made me into something weird, something I cant explain. Nagresearch ako tungkol sa panibago kong nararanasan sa sarili ko hanggang sa makilala ko ang lalaking makakatulong sa akin. Ngunit hindi naging madali para sa akin ang lapitan sya dahil ang boyfriend ko ang humahadlang sa akin na lapitan sya. Hindi ko sya masisisi dahil natural lang na magselos sya. Wala akong pinagsabihan ng nararamdaman ko kundi ang lalaking nakilala ko sa school na makakatulong sa kung ano mang sakit ang nararanasan ko. Natulungan nya ako sa pag-gamot ng aking karamdaman. Nalaman ko na marami pala ang katulad ko kaya sa huli ay natulungan rin namin ang mga itong gumaling. Ano nga ba ang sakit ko? Or should I say, ano nga ba ako? Isa akong....

TATsuLOk von JeyEmMen

Mula sa salamin ay kitang kita ko kung panong tumulo sa sahig ang malapot na dugo na mula sa isang kutsilyo. "A-anong ginawa nyo?" Hindi makapaniwalang tanong nya. "Ginawa? Wala kaming ginawa." Sabi ng isang tinig na hindi nya malaman kung saan nag mula. "Tinulungan ka lang namin." Dagdag pa nito na bakas ang pagkairita marahil dahil sa gulat na reaksyon nya. "P-pero hindi to tama.." Nilingon nya ang lalaking ngayon ay nakahandusay sa sarili nitong kama. Ang kaninang puting kama ngayon ay nagiging pula na dahil sa dugong nag mumula sa katawan ng lalaki. Ganun na lang ang gulat nya ng makita ang kabuuan nito. Mabilis na sumuka sya sa tabi ng isang malaking salamin kung saan tanaw nya ang babaeng may hawak ng duguang kutsilyo na malamang ay syang pinangputol sa ari ng ngayoy wala ng buhay na lalaki. "Tss. Mahina ka talaga. Kailan kaba masasanay?" Maarteng tanong ng isang tinig. "M-mali to... mali lahat to.." Pauli ulit na umiling sya. " Walang mali dito. Ang mali ay ang panatilihin nating buhay ang walang kuwentang taong yan." "Bakit kailangan nyo syang patayin!" Sigaw nya na hindi na mapigilan ang emosyong gustong kumawala sa kanya. Pumatak ang luha sa kanyang pisngi at nag mamakaawang tumitig sa mga matang repleksyon mula sa malaking salamin na deretso ring nakatingin sa mga mata nya. "Pinatay? Hahahaha!" Sarkastikong tawa ng isang tinig. "Wala kaming pinapatay..." "A-anong ibig mong sabihin?" Kinakabahang tanong nya. "Ikaw ang pumatay sa kanya. Nakalimutan mo na agad?" Nanginginig na inangat nya ang mga kamay nya at ganun na lang ang gulat nya ng makita ang kutsilyo dito. Punong puno din ng dugo ang mga kamay nya at maging ang hubad nyang katawan. "H-hindi... h-hindi to totoo! K-kayo ang pumatay sa kanya!" "Mali ka.. TAYO ANG PUMATAY SA KANYA."

His Real Identity (First Written Series #1) von SilentDarkness521

Nakatitig ako ngayon sa lalaking dalawang araw ng walang malay, tila itong isang anghel mayroong maputing balat na tila hindi nasisinagan ng araw, may itim at medyo kahabaang buhok na nagtatakip sa noo nito, may mahabang pilik mata, matangos na ilong at may kulay rosas na labi. Sumimangot ako dahil napakaperpekto ng mukha at may matipunong katawan ang lalaki. Kung hindi lamang sa laki ng katawan nito ay iisip kung ito'y lampa dahil sa ito ay maputi at tila hindi man lang nasisinagan ng araw. Nakaramdam ako ng inggit para sa aking sarili kung ito ay may makinis na mukha ang akin naman ay hindi gaano, hindi din gaanong matangos ang aking ilong at ang aking kulay ay kayumanggi dahil araw-araw na nasisinagan ng araw. Mukha siyang anghel na nahulog sa langit, mas lalo ko pang inilapit ang aking mukha para matitigan ito ng maigi dahan-dahang nagmulat ang mga mata nito at tila naakit ako sa mga mata nito na kulay asul. °°°°° "This is my first time na nakakain nito" "T-talaga ba? ma-masarap diba" "Yeah masarap lalo na't labi mo ang unang gumamit nitong kutsara" °°°°° "I really really like you" "G-gusto mo ako?" "Yeah and I badly want you" "I want to court you" "P-paano kung ayaw k-ko?" "Hindi ako tumatanggap ng hindi" "Simula ngayon manliligaw muna ako and I will make sure that you'll be mine"

Tied Up von HarunoKai

The start...of what? *** Sabi ng papa ko, pag daw nakatakda ang isang bagay na mangyari, wala ka nang magagawa kundi tanggapin iyon ng maluwag. Kung may taong nakatakda mong makilala, kahit ano'ng gawin mong pag-baliwala, hindi mo ito maiiwasan. Parang pag nakatali ka sa poste o sa upuan... Kahit ano'ng gawin mong pagpupumiglas, hindi madaling kumawala. *** Sa isang taong itinigal ko dito sa school na 'to, hindi ko akalaing sa ikalawang taon pa magkakaroon ng mga pangyayaring, hindi ko inaasahan... Nung time na yon, binalikan naman na ako ng konting lakas kaya, nakaupo na ako. Saka ko naramdaman yung sakit dun sa medyo gilid ng sikmura ko tapos yung dalawang suntok sa kanang pisngi. May nalalasahan nga rin akong dugo... =_= Tss. Asar...! Tatayo na sana ako nang may aninong tumakip sa'ken. . . Tumingala ako. At sa harap ko......... Sa dinami-dami ng puwedeng mapadaan do'n para makita yung nangyari....bakit siya pa? . . . Nagtataka lang! Masama? :D

Vielleicht gefällt dir auch

Slide 1 of 10

Cascade of Hearts cover

Salamisim cover

Ang lalaki sa larawan cover

Fall inlove again sa ex kong strangers 💋 cover

LaLuIm : Langit. Lupa. Impyerno [COMPLETED] #InkWarz2019 cover

EAT ME DEAD SOUL (COMPLETED) cover

His Real Identity (First Written Series #1) cover

Cascade of Hearts

Started: 25/01/29 Palagi akong nananaginip ng tubig. Minsan, tahimik itong dumadaloy, minsan naman ay parang nilalamon ako ng alon. Hindi ko alam kung bakit, pero alam kong may ibig sabihin ito. Akala ko, simpleng office worker lang ako-isang ordinaryong tao na may tahimik na buhay. Hanggang sa dumating si Kallisto. Matangkad, may presensiyang hindi mo basta-basta matatalikuran, at may mga matang tila alam ang lahat ng hindi ko pa nauunawaan. "Isa kang diyosa. Ang markang nasa kamay mo ang palatandaan na ikaw na ngayon ang bagong tagapangalaga ng Neptaras Crest." Akala ko, nagbibiro lang siya. Pero nang ipakita niya sa akin ang isang marka sa aking pulso-isang tattoo na hindi ko namalayang mayroon ako-alam kong hindi ito basta panaginip lang. 'Neptaras Crest' Iyon daw ang tawag dito. Simbolo ng isang kapalarang hindi ko matatakasan. Nagsimula akong makaranas ng hindi pangkaraniwang bagay-ang tubig ay gumagalaw sa bawat emosyon ko, ang lamig ay lumulukob sa paligid kapag nalulungkot ako. Hindi ko alam kung paano ko ito makokontrol. At bago ko pa ito matutunan, dumating ang pinakamatinding unos. Ang lungsod ay lumulubog sa baha. Ang ulan ay hindi tumitila, ang tubig ay patuloy na pumapatay. Alam kong ako lang ang makapipigil dito. Ginamit ko ang kapangyarihan ko para isalba ang lahat. Pero hindi ko alam na may kapalit iyon. Nararamdaman kong unti-unti akong naglalaho. Nawawala ang katawan ko-nagiging bahagi ako ng tubig. Hindi ko man lang napagtanto na ang pagsagip ko sa iba ang magiging dahilan ng pagkawala ko. Ngunit bago pa ako tuluyang maglaho, isang desisyong hindi inaasahan ang ginawa ni Kallisto-isang sakripisyong nagbago ng lahat. Sa mundong puno ng misteryo at hindi maipaliwanag na kapalaran, isang tanong ang naiwan: Hanggang saan ang kaya kong ibigay para sa kaligtasan ng iba? At higit sa lahat... hanggang saan ang kayang isakripisyo ng isang taong hindi ko alam kung dapat bang pagkatiwalaan-pero hindi ko na rin kayang mawala?