Troubled. (Nederlands)

Ik vertaal dit verhaal van x17Black.

I don't own anything.
---------------------------------------------------

Ik denk niet dat je weet wie je echt bent, tot je jezelf verliest.
Je weet niet wat pijn is tot de persoon waarvoor je je leven zou opgeven de pin van een granaat zou trekken, en je alleen achter zou laten in een open slagveld. Je weet niet wat liefde is tot de bron van je blijheid je zwak en vernietigend achterlaat in doodsangst.

Hij hield van me. Hij hield zoveel van me dat hij vergat zichzelf te haten. Hij was zo bezig mij voor iedereen te zetten dat hij niet doorhad dat de storm in hem begon te breken, de stralen licht in hem te laten schijnen. Hij bracht me terug in leven. Hij was de regen die mij gevoed heeft en die mijn hart weer groen heeft gemaskerd. Hij beloofde me dat hij beter zou worden, dat werd hij, God, hij werd echt beter.

En toen verschoof iets in hem: niet alleen veranderde het hem, maar het heeft mij ook wat aangedaan. Hij pakte elke kilo passie en respect wat ik voor mezelf had en verpletterde het met zijn laars. Hij raakte me op mijn zwakke plek, en ik denk niet dat ik ooit zo'n erge pijn heb gevoeld. Hij heeft de persoon die ik ooit was beschadigd, veranderd en gemanipuleerd in de persoon die ik nu ben, de vernielde persoon ik hoorde te zijn.

Maar al de pijn, alle leugens en de tranen... Ik zou het allemaal zo overnieuw doen alleen maar om zijn liefde te voelen.