Babacık ve Prensesi

Hepimizin hayalidir: Mutlu bir evlilik, bir çocuk (bir kız çocuk). Peki ya eşiniz olmadan?

Bir adam... Ve onun en büyük isteği kız çocuğuna sahip olmak. Uzun yıllardır beraber olduğu ruh eşini kaybeden adam bu hayaline daha, daha çok sarılır ve çocuk esirgeme kurumundan bir kız çocuk evlat edinir. Peki ya adam buna hazır mı? Taze olan acısını bu şekilde mi kapatacak?

'' Yine bir sabaha uyandım, diğer sabahlardan farklı. Bugün aşkımın cenazesi var ve böyle bir hissi ilk defa yaşıyorum. Bundan sonra onsuzum, yalnızım. Her şeyimi kaybettim. Yerden usulca doğruldum ve dolapta asılı takım elbiseme bakıp: 'Off!' dedim. Yüzümü yıkayıp, hiçbir şeyler atıştırmadan takımı giydim. Aklım 'Gitme! Göreceklerin iyi şeyler değil ' diyor ama kalbim onu son bir kez daha hissetmek istiyor. Her zamanki gibi kalp ağır bastı. Anahtarımı aldım evden çıktım. Arabaya doğru yürüdüm, bir sürü anı canlandı: Beraber bu yolda yürüyüşlerimiz, her zaman araba anahtarı onda dururdu çünkü sürekli evde unuturdum. Şimdiden gelişme var. Arabaya bindim. Tüm araba onun parfümü kokuyordu. Bu duygu gerçekten çok ağır! Mezarlığa doğru giderken aklıma söyledikleri geldi, bu yoldan geçerken bana şöyle derdi: ''Mezarlık yolu... Bir gün benim için bu yoldan gideceksin. Ama bundan yıllar sonra.'' Yutkundum...''

Çarpıcı bir psikoloji, komedi, dram...