Move-on

Move-on

  • WpView
    Reads 47
  • WpVote
    Votes 4
  • WpPart
    Parts 3
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Jan 7, 2017
Ako si Elizabeth Hope Fierro, biktima ng pana ni kupido. Masakit para sa akin ang pangyayaring iyon. Labin-anim na taong gulang palang mula ng maging kami. Sabi ng iba, masyado pa kaming bata para masabing kaming dalawa na ang magkakasama habang-buhay. Si Haji kasi napaka-misteryoso niyan, di mo mabasa kung anong nasa isip. Buong relasyon namin, wala kaming ibang inisip para sa kinabukasan naming dalawa. Ngunit, natatakot ako sa relasyong ito, nararamdaman kong hindi na maganda ang aming pagsasama. Ramdam kong dadaan din ang araw na .... pero sana mali itong iniisip ko. Matupad kaya ang pangako nila sa isa't isa na sila hanggang huli? O kailangan ko nalang tanggapin na hindi kami para sa isa't isa?
All Rights Reserved
#219
relationship
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • We Got Married!
  • The Prisoner
  • Loving You With All The Broken Pieces. (FINISHED)
  • His My Baby Maker
  • HAPPINESS+PAIN=BESTFRIEND
  • IKAW LANG PARE KO (BxB)
  • Love at the Wrong Time
  • Until We Meet Again
  • Sugar-Coated Bitterness
  • When Love Begins (Chumz Stories 1)

Ten years ago nangako siyang papapakasalan niya ako. Nakakatuwang isipin dahil ten years old lang kami pareho noon. That was our promise. Pero dumating ang panahong kailangan niyang pumunta sa America dahil doon na siya mag-aaral. Nangako siyang babalik siya at tutuparin niya ang pangako niyang ihaharap niya ako sa altar. I waited and waited for him to come back. Hindi ako nagpapasok nang kahit sinong lalaki sa buhay ko. And the time came , na bumalik siya. Guwapo pa rin siya tulad noong huli ko siyang nakita pero marami nang nagbago sa kanya. He doesn't smile. He doesn't want to talk about his life in America. I know something was wrong but I never dare to ask him. Pagkabalik niya sa Pinas, we got married though civil wedding not like what I have imagined na church wedding. We attended the same school and we lived in the same house. I loved him. I protected him. I did everything for him. But one thing is for sure, he doesn't love me. Alam ko iyun pero kasi, baliw na baliw lang talaga ang puso ko sa kanya. Pero magagawa ko pa bang mahalin ang katulad niya, gayong tumitibok na pala ang puso niya sa iba?

More details
WpActionLinkContent Guidelines