zaman

Issızlığa terk edilmiş bir gecede oda da yazdı adını önce kara kaplı defterine. Sonra yüreğine koydu . ardından bin defa gectiği fakat hiç oturmadığı limana gitti sebebini bilmeden. Nedenini düşünebilirdi ama farketmezdi. Sebebini bilmediği geçmişinden bir iz belki onun kokusu olabilirdi. Düşkün meraklı güzel ve alımlı. Susmak herseyi bitirmez veya düşündürmez değildi elbet. Konuşmadı dalgaları dinlene gemiye vuran dalgalar içerisinde duymaya çalıştı adını, olmadı. Aramadığı gitmediği bir yerde de değilse nerede olabilirdi? piyano sesi çınladı kulağında yıllar öncesine gitti. Bir şey hatırlamaya çalışır gibi defteri açtı. Şöyle başlıyordu.

24Eylül

Son kez duymak isterdim adımı dudaklarından ıssızlığa terkedilmezdi bedenim belki bu özgürlük içindeki yalnızlık zindanında. Susmasını beklemezdim adımı anarken sevmekten. Zaman kavramını yitirirdi belki o anda yanımdaykrn vazgeçerdi geçmekten. Issızlığa teslim oldu bedenler.