Puisi Jalanan Sufi

എന്റെ തൂലികക്കപ്പുറം മൊഴികൾ പിടയുമ്പോൾ മൗനത്തിന്റെ മരവിച്ച ഇടനാഴികൾ എന്നെ മാടിവിളിക്കുന്നു.

For those who want a "reason" to live

ചാവു മനുഷ്യർ👣🏜️ നഗരങ്ങളുടെ കറുപ്പിൽ സ്വപ്നങ്ങളെ മുക്കി വെച്ചവർ സിരകളിൽ ചാലുകൾ ശ്വാസത്തിൽ രാസ ഗന്ധങ്ങൾ വികാരങ്ങൾ ജീർണിച്ചവർ മഴ നനഞ്ഞവർ വെയിലാറ്റിയവർ കണ്ണിൽ പാട കെട്ടിയ മരീചികകൾ കാതിൽ മരുക്കാറ്റിൻ്റെ ചൊരുക്കലുകൾ ഉള്ളിലുയിർക്കുന്ന കള്ളിമുള്ളുകൾ കാലിൽ പറിച്ചു നട്ട വേരിൻ്റെ വിള്ളലുകൾ ദൂരത്തെ വിലങ്ങിട്ട പാളങ്ങൾ ഉയരങ്ങളിലൂയലാടുന്ന പാലങ്ങൾ തപിച്ച ടാർ റോഡുകൾ ചെമ്മൺ പാതകൾ ഉയിരിൻ്റെ നനവിറ്റിച്ച് അവർ പതഞ്ഞൊഴുകുന്നു. മരുഭൂമികൾ ചുവക്കുന്നു. ഭൂപടങ്ങളിൽ പാടകൾ പടരുന്നു. ചുവന്ന പീഠഭൂമികൾ (ലോക് ഡൗണിൽ ജോലി നഷ്ടപ്പെട്ട് നിരാലംബരായി വീട്ടിലേക്ക് കാൽനടയായി പുറപ്പെട്ട് പാതി വഴിയിൽ മരണമടഞ്ഞ സഹോദരൻന്മാർക്ക്)

മരവിഛ മനസ്സുമായി യാത്ര യെന്ന് ഓതി പക്ഷെ അകലവും താണ്ടിയാണല്ലോ എൻ പ്രയാണം

നഷ്ടപ്പെട്ട ആത്മാവിനെ തേടിയുള്ള ഒരു യാത്രയാണ് ഈ കവിത.

എൻെറ മനസ്സിൽ വരുന്ന ഓരോ തോന്നലും ഇവിടെ കുറിക്കുന്നു

JESUS CHRIST is the only one hand that we can rely on for support.

തഴയപ്പെട്ട ഇന്നലെകളുടെ മജ്ജയിൽ നഷ്ടപ്പെട്ട നിഴലകളുടെ പ്രകമ്പനം...!

Birth from universal soul.