VURGUN

VURGUN

  • WpView
    Reads 718
  • WpVote
    Votes 83
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jul 5, 2020
" Hiç şansın yok, bulacağım seni.." Hızlı soluk alıp verişlerinin ardından duyduğu sesle olduğu yere daha da sinmeye çalıştı. Şiddetle çarpan kalbi ve ona eşlik eden nefes sesleri işini kolaylaştırmıyor, aksine daha da zora sokuyordu. Uzaklaşan adım seslerini duyumsayınca biraz da olsa hafiflediğini hissetti. Hayır. Bulunmamalıydı. Fazlasıyla iddialı yaptığı konuşmanın ardından bu kadar kolay bulunmamalı, onun yüzünde oluşan kendinden emin sırıtışı görmemeliydi. Bir süre, ezbere bildiği ormanın içinde daha zorlu, bulunması neredeyse imkansız olabilecek bir yer olup olmadığını düşündü. Aklına gelen yer ile dudaklarında istemsizce tebessüm yer edinirken birkaç dakika öncesine göre daha cesaretli olduğunu hissetti. " Beni orada asla bulamaz.."
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Karadeniz'in Kızı (Gerçek Ailem)
  • Gözler Aynı Sen
  • NEVBAHAR (Düzenlenecek)
  • AZE
  • RUH-U REVAN
  • Doktor Neyi İtiraf Edecek Hemşire Hanım?| Yarı Text
  • KARA HARP Mİ? (YARI TEXTİNG)
  • ASENA
  • SİCİLYA MATRİSİ | Yarı Texting

KİTAP FİNAL YAPTIKTAN HEMEN SONRA DÜZENLEMEYE ALINACAKTIR! "Rüzgar onu alıp götürdü,Karadeniz'in hırçın dalgaları onun adını haykırdı." "Eylül... Adı sonbahardı.Yıllar sonra rüzgar onu gerçeğine,ailesine geri getirecekti."

More details
WpActionLinkContent Guidelines