karanlıktan gelen ses

henüz 14 yaşındaydım ve birbirinden iyi mahalle arkadaşlarım vardı akşamları minik ve herkesin herkesi tanıdığı mahallemizde gergin saklambaç oynardık işte o günlerden biri
çok karanlıktı ıssız ay ışığında oyun oynuyorduk belki bu size pek inandırıcı gelmiyodur ama maalesef koyde pek ışık yoktu o gede bütün sokak sessiz karanlığa bürünmüş bizi dinliyordu,,,
oyuna başlamadan önce kimin ebe olacağını sectik ilk oyunun şanssız ismi bendim ,
herkes saklanmıştı zihri karanlıkta sadece ben ve ayın yansıması vardı her an biri çıkacak diye korkmuyoda değildim derken; o odaa ne bir ayak sesi geliyordu korku vardı birazda birini bulucam sevinci vardi ,
şimdi o sese doğru yonelsem biri çıkıp sobeleye bilirdi fakat benim gitmemi beklemeden arkadaşım çıkmıştı ve beklemeden biri daha oyundan vazgeçtiklerini düşünürken bana onu bul dediler diğer arkadaşından bahsediyorlar sandım fakat o karanlıktan gelen ses ben buradayim demesi saklanan arkadaşımın başka taraftan çıkması ise hala anlamsızdı