Yanımda olan şeye, Bay Park'a sarılıp ağlamaya başladım. Bu sefer göz yaşlarımı kendim silmek istemiyordum. Silebilecek başka kimse de yoktu. O an sarıldığım peluş oyuncağın benim ona yaptığım gibi onun da bana sarılmasını istedim. Aptalcaydı belki.
"Keşke.." dedim.
"Keşke gerçek olsan Bay Park."
Todos os Direitos Reservados