ünzile

YAZININ HERHANGİ BİR BÖLÜMÜ YA DA İÇERİĞİ KOPYALANAMAZ !!!
Bir insanın hayatı ruh eşini bulduğunda başlarmış.
Aşk acısı çekmek derler ya hani işte o ruhunun çektiği ızdırapmış.
Sen o kişiye öl, bit, acı çek,
Onun haberi olmasın!
Demezler mi adamım yazık değil mi canına,
Hiç düşünmez misin kendini ?
Yine o düşüncenen adam heykeline bağlarsınız...
Niye bu haldeyim ve
en önemli soru değer mi?
İşte o an bir gülüş görüş alanınıza girer.
Sizi de gülümseten bir gülüş...

Sanki soğuk bi havada ateşe, çölde suya kavuşmuşsunuz gibi içinizde bir enerji hissedersiniz.
çölde suya soğukta ateşe doğru hamle yaparsınız ama işin aslı'nı kerem bilir değil mi¿
Ne ben Keremim "ünzilem" ne de sen Aslı
ama şu bir gerçek ki;
ben Kerem'den daha şanssız sen Aslı'dan da güzelsin...