My Manhid Crush

My Manhid Crush

  • WpView
    Reads 116
  • WpVote
    Votes 3
  • WpPart
    Parts 5
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sat, Oct 31, 2015
"linawin mo kasi ! ang hirap naman sayo ee ! lagi ka nalang nagbibigay ng motibo ! please lang, kung ayaw mo sakin sabihin mo ! o di kaya layuan mo nalang ako ! kasi sobrang sakit ee ! alam mo un ? sobra sobra na ung sakit ! pero kung wala kang balak ? bahala nalang siguro, ako nalang ang lalayo !" pilit kong pinakalma ang boses ko. ang hirap talaga ! sobra na akong nahihirapan ! siguro ito na ung last na paghihirap ko ? siguro ? baka ? "sige wala ka naman sigurong balak sabihin ee ? pero bago muna ako umalis may pahabol ako sayo syempre !" mahinhin nasabi ko sa kanya. "a-ano yun ?" nauutal na tanong niya saakin. "thanks for breaking my stupid heart. I wish makahanpka pa ng taong magmamahal ng katulad ng pagmamahal ko sayo !" nakangiting sabi ko sa kanya. kasabay na nun ang pagbagsak ng luha kong pilit kong pinipigilan. ****************************************************************** 2015
All Rights Reserved
#922
romace
WpChevronRight
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Never Let Go (Completed)
  • My cold husband (Short Story)
  • THE HOPELESS ROMANTIC LEADER
  • My Husband Is Also My Professor
  • Change Of Heart (Atlas Ramirez)
  • My Husband Is A Pure Demon
  • Kissing Tutorial (GirlxGirl)
  • Lies Behind Truth
  • Kung Alam Mo Lang

"I'm p-pregnant...", walang kurap kong sambit sa mahinang boses. Saglit itong natigilan sa sinabi ko. He licked his lower lips. Napailing. "Anong kinalaman ko sa pagbubuntis mo?", mahina ngunit mariin nitong tanong at kay talim ng mata sa akin. Napaawang ang labi ko sa sinagot nito. "Franzen, b-buntis ako!", ulit ko baka sakaling mapagtanto nito ang nais kong ipakahulugan. Napatigil ako nang marinig ko ang mahinang pagmumura nito. Ang mga mata nito ay mas tumalim nang muling ituon sa akin. "If you're going to tell me that I'm the father...you better think twice, Yahcinth! Hindi sa'kin 'yan!", mariin nitong wika na ikinagulo ko. Umiling ako. "H-Hindi kita maintindihan. Ano ba 'yang pinagsasabi mo?!", tumaas na ang boses ko. "You can do whatever you please. Just stop bothering me, Yahcinth. I'm ending this here. Tapos na 'ko sa'yo", tila ako tinulos sa kinatatayuan pagkatapos ng mga sinabi nya. "Hear me first, please...F-Franzen", pag mamakaawa ko. He never even give me the chance to explain myself. Sinubukan kong sundan ito pero hinarangan na ako ng mga security. "Franzen!", patuloy kong tawag kahit nasa loob na ito ng kotse. " Nang umandar ang nasa unahang sasakyan ay sumunod ang sinasakyan nito. Parang may sariling utak naman ang mga paa ko at kusang kumilos iyon. Hinabol ko kahit alam kong imposibleng maabutan ko. I keep on shouting his name. I run as fast as I could kahit nanlalabo na ang mga mata ko sa luha. Hanggang sa hindi ko na kinaya at hingal na napatigil habang ang mga mata ay hayon pa rin ng tingin ang papalayong sasakyan nito. ~Will Yahcinth give him a second chance once he gets to know the truth? Franzen Evan Lev And Yahcinth Lehirra Vehandres Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18

More details
WpActionLinkContent Guidelines