Porselen Bebek
- Reads 2,260
- Votes 579
- Parts 21
Ongoing
Last published Mon, Jun 4, 2018
Kafamdaki düşüncelerin şekillenip ipliğe dönüşünü izledim. Beynimin kıvrımındaki boşluklara doldular. Birisi hepsini aynı anda çekti ve başımdaki katliam sona erdi. Etraf kana bulanmış, şakır şakır kan damlıyordu. Onlar iplik değildi. İp görünümü verilmiş, cehennemin en dibinde yaşayan dikenli tellerdi. Bana bu iyiliği yapan kimdi? Peki ya dikenli teller? Belki de ben yanlış anlamıştım. Onlar benim ile kader arasındaki bağlardı. Ne de olsa kaderin oyunbazlığını hepimiz biliyoruz. Kandan en çok haz alan sadistle yarışabilirlerdi. Ama enleri zirvede yaşayan elbette ki kaderdi.
Artık bıraktım, bu sondu dediğiniz şeye kaç kere geri döndünüz? Affetmemeniz gerekenleri kaç defa toleransla karşıladınız? Kimse geri dönmek üzere bir yeri terk etmez. Hangi kitap ya da filmdendi hatırlamıyorum ama bu lafı baş tacım yapmıştım. Belki kulağa biraz acımasızca gelebilir ama insana hayatta tek bir şans verilir. Kullanmak ya da çöpe atmak size kalmış.
Derinden yaralayacak olaylara karşı nasıl tepki veriyorsunuz? Benimkini çoktan tahmin etmişsinizdir diye umuyorum. Evet, tepkisizlik. Etrafına şaşkınlık ve gözyaşları içinde bakan ama asla görmeyenlerdenim. Zihnim bazen çok büyük geliyor, birinin beni orada boğduğunu hissediyorum. Ve en önemlisi, ben yüzme bilmiyorum...
Karşınızdakinin göz bebeklerinde kaybolmak... İçinizde hala hayatta kalmak isteyen tarafın karanlığa tutunarak yukarı çıkmak için çabalaması gece ve gündüzün birbirine kavuşmak isteğine benzer. Duyguları sahici kılan içinizdeki benliğinize ait kırıntıların ufalanarak alev almasıyla başlar. İçinizde isteğinizi gerçekleştirmek üzere küçük bir kıvılcım var olur. Benliğinizi odun misali kıvılcımı beslemek için kullanırsınız. Ve en sonunda azametli yangından geriye kalan sadece bir avuç küldür. Hatırlayın, o kül deyip geçtiğiniz şey benliğiniz değil miydi? Art
All Rights Reserved
#23
ılgaz
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Laura Gercek ailem (Karanlik aşk)
Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabinda hem Gercek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım. Evden dışarıya çıktığım günleri toplasam bir ayı geçmez. "Peki nasıl okula gidiyorsun?" diye sorabilirsiniz. Mithat Yel çok zengin biriydi ve öğretmenleri buraya, bu dağ başındaki malikaneye getiriyordu. Doğduğumdan beri bu ıssız, gözlerden uzak yerde yaşıyordum. Bu altın kafesten kurtulmak için 15 yaşımdan bu yana tam üç kez kaçmaya çalıştım. Ve her yakaladığında, karşılığını misliyle, hatta fazlasıyla verdi. Ama bu dördüncü denememdi. Ve bu sefer, geri dönm
Karven
5 yıl önce yer altı mafyası ile tek gecelik ilişkide hamile kalan bir kadın ve bir çocuğu olduğunu öğrenen yer altının tehlikeli adamlarından biri olan Ares'in çocuğunu almak için Türkiye'ye gelir
Vatan Uğruna
Beyaz ve siyah ne kadar zıt olabilirse Neva ile Avcı timi o kadar zıt ilk tanıştıklarında hayatlarında belki de tek ortak noktaları aynı evi paylaşan vatan sevdalılar oluşudur... Zaman her yerde aynı işlemez bazen yavaş bazen hızlı bazen sizden alır bazen verir zaman tam bilir belirsizliktir Neva içinde öyle olacak zamanla ya yeni güzel bir hayat kuracak ya da geçmişinde daha kötüsüne mahrum bırakacak... Asker ve Gerçek ailem kurucusudurComplete
FERAYE | NEFRETTEN AŞKA
Bir odayı karıştırmak hayatını yerle bir etmeye yeter mi? Sadece biraz dinlenmek istemişti. Ama gözlerini açtığında zenginliğin içinde kaybolmuş kibirli bir adamın yatağındaydı, hem de yalnızca bir havluyla. Feraye zengin bir aileye gelin giden ablasının yanında yaşamak için geldiği yalıda yalnızca huzurlu bir hayat arıyordu. Ancak gecenin bir yarısı yanlış bir odaya girip tanımadığı bir adamın yatağında uyanmasıyla her şey geri dönülemez şekilde değişti. O geceden sonra hayatı artık ona ait olmaktan çıktı. Karşısında kibriyle sinirlerini zorlayan ama varlığıyla kalbini darmadağın eden bir adam vardı. Bazı sınavlar kaçmakla geçilmezdi, bazı duygular görmezden gelinmezdi. Ve bazı adamlar unutulamazlardı. ❝"Kucağımdasın." dedi alçak bir sesle. "Dün gece seni elimle getirdim ve vücudunda hâlâ izlerim var." Beni daha çok çekti kendine doğru, kendi alt bedenine doğru bastırdı. Onu hissedebilmek muazzam bir arzu uyandırıyordu bedenimde, sağduyu ve mantığımın yerini şehvet ve ihtiras alıyordu. "Arzu duyduğunu, beni ne kadar istediğini biliyorum." Nefesim hızlandı, söyledikleri ne yazık ki tamamen gerçekti. Onu delice arzuluyordum, hatta bazen rüyamlarımda bile gördüğüm oluyordu. Bu yüzden kasıklarım sızlıyor şu an, bu yüzden ateş bastı bedenimi. Yüzü yüzüme daha çok yaklaşınca burunlarımızın uçları birbirine değdi, dudaklarım öpülme arzusuyla karıncalanmaya başlamışlardı. Onun temasına kayıtsız kalamıyordum, korkunç bir ten uyumu vardı aramızda. "Kaçman bunu değiştiremez." Konuşurken dudakları benimkine dokunuyordu, kendimi tutamayıp ilk hamleyi yapan olmaktan korkuyordum. "Ben de seni istiyorum." diye ekledi en son, zaten hemen ardından dudaklarıma kapandı.❞ ▪︎Yaş farkı vardır. ▪︎Cinsel içerik vardır. Cinsellik, küfür ve hassas içerikler barındırmaktadır. Rahatsız olacaklar okumasın.
AŞİRET Mİ!? -Gerçek Ailem-
💫💙 Mesela bir iki dakika sonra ne olacağını bilmeyiz, çünkü biz tövbe hâşâ yaradan değiliz değil mi? Ben Miya, Geçmişim de yaşadığım tüm acıların dermanını 17 yıl sonra, Gerçek ailemi bulduğumda öğrenmemle hayatım bir gün de tamamen değişti. O gün,hastanenin acil çıkış bölümünde ettiğim yemin, hayatımı değiştirecek miydi? Yoksa önceki hayatım gibi mahvoluşumu izleyecek miydim? Bunu hep beraber görelim mi? Hikayeme tıkla o zaman tatlım! Tiktok hesabımdan bilgiler alabilmek için, @okumaya.geldikaq12 hesabını takip edebilirsiniz❤️ İyi okumalar dilerim🌷
Sessiz Yemin
Bir söz var bilir misiniz? "Doğduğun ev kaderindir.." 𝓡&𝓚
ULAŞAMIYORUM/TEXTİNG
Arkadaşıma ulaşamayınca abisine yazdım,en fazla ne olabilir ki? Abimin arkadaşı temalı bir texting kurgusudur.
Halısaha |texting
Halısahada oyuncu eksik olması üzerine abisi tarafından halısaha grubuna alınan Duygu, beklemediği dostluklar ve aşkla karşı karşıya kalacağından habersizdi. ▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎▪︎ Argo içerir. Ekran süren yüksekse bu kitabı mutlaka oku😝😉
Laura Gercak ailem (Karanlik aşk) kitabinda hem Gercek ailme konulu sonlara dogru ise mafya kocamiz da gelecek buna göre okuyun. Kesit. Hiç durmadan koşuyordum. Ciğerlerim yırtılırcasına yanıyor, göğüs kafesime iğneler batıyordu. Ağaçların silueti, tepemdeki ay ışığı altında bir hayalet ordusu gibi uzayıp gidiyordu. Ara ara omuzumun üzerinden arkama bakıyor, peşimden gelip gelmediğini kontrol ediyordum. Bu sefer... bu sefer beni gerçekten öldürürlerdi. Kimden kaçtığımı merak ediyorsanız, babadan kaçıyordum. Ben Laura Yel, 16 yaşındayım. "Baba" dediğim kişi, Mithat Yel. Maalesef ona gönül rahatlığıyla babam diyemiyorum, çünkü o bana hiç öyle davranmadı. O, beni suskunluğa mahkûm etti. Keşke her şey sadece suskunlukla bitseydi. Bin bir türlü işkence, rutubetli karanlık odalar ve... en önemlisi sol bileğimin hemen yukarısındaki büyük yara. O yara, içimdeki küçük ışığı tamamen söndüren, acı bir hatıraydı. Onu, daha on yaşımdayken duvara bir güneş resmi çizdiğim için yapmıştı. Masum bir çizim için beni sandalyeye bağlayıp, o yarayı bileğime kazımıştı. Yarağın nasıl bir şey olduğunu, neyi temsil ettiğini daha sonra detaylı bir şekilde anlatırım. O yaradan sonra ne olursa olsun tek kelime etmedim. İşkencelerinde çığlık atmadım, yalvarmadım. Daha küçük yaşta büyümek, sessiz ve dayanıklı olmak zorunda kaldım. Evden dışarıya çıktığım günleri toplasam bir ayı geçmez. "Peki nasıl okula gidiyorsun?" diye sorabilirsiniz. Mithat Yel çok zengin biriydi ve öğretmenleri buraya, bu dağ başındaki malikaneye getiriyordu. Doğduğumdan beri bu ıssız, gözlerden uzak yerde yaşıyordum. Bu altın kafesten kurtulmak için 15 yaşımdan bu yana tam üç kez kaçmaya çalıştım. Ve her yakaladığında, karşılığını misliyle, hatta fazlasıyla verdi. Ama bu dördüncü denememdi. Ve bu sefer, geri dönm
More detailsContent Guidelines