OLİVİA

OLİVİA

  • WpView
    Reads 1,018
  • WpVote
    Votes 308
  • WpPart
    Parts 4
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Mon, Jun 20, 2016
WpInfo
Fiction
Romance
" Sadece bir kere görmem yetmişti belkide , ama ben bile kendime kabul ettirememiştim. Zamanla dedim belki zamanla dedim kendime , Ama gideceğini hiç düşünmemiştim." Yeni okuluna gelen Laçin , ve aynı kendi gibi yeni gelen İbrahim hoca. Ne yaşadıklarını ve yaşıcaklarını kendileride bilmiyordu aslında, bilseler bile kabul etmiyorlardı belkide.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • ALİN | Gerçek Aile
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Sirayet|Texting
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • KORKUT / bxb

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines