ÜNİVERSİTE AŞKIM

ÜNİVERSİTE AŞKIM

  • WpView
    Reads 41,133
  • WpVote
    Votes 2,093
  • WpPart
    Parts 15
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Sun, Jul 17, 2016
Adım Mira 20 yaşındayım. Ailemden ayrı İzmir'de yaşıyorum. Ailem İstanbul'da yaşıyor. Buraya 2 hafta önce üniversite için geldik. 4 kız aynı evde yaşıyoruz. Ben,Ada,Dolunay ve Öykü. Ada ve Dolunay küçüklükten beri arkadaşlarım hiç ayrılmadık onlarla. Babalarımız arkadaştı oradan tanışmıştık. Küçüklüğümüz hep birlikte geçti. Öykü de benim kuzenim teyzemin kızı onunla da aram çok iyidir. En iyi anlaştığım kuzenlerimden birisi. Kızların hepsi benimle yaşıt. Yani 20 yaşındayız. Aynı üniversiteyi tutturduk. Çok heyecanlıyım çünkü yarın üniversitenin ilk günü onun için çok heyecanlıyım.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • Sirayet|Texting
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting
  • KORKUT / bxb
  • ALİN | Gerçek Aile
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • YENGE | YARITEXTİNG

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines