Zehir

Kimsenin suçu değildi böyle olmam. Suç değildi. Sadece ben böyleyim. Sadece olmam gereken gibiyim. Böyle olmak için hiçbir zaman uğraşmadım. Katil doğmuştum. Tüm insanlığın katili olarak gözlerimi dünyaya açmıştım. Başından beri tanrının benim için planladıkları buydu ve kimse değiştiremezdi. O yüzden hiç zorlanmadım annemi öldürüp evimizi yakarken. Hiç ağlamadım. Tüm duyularımı yitirdim o gün. Görmedim, duymadım, konuşmadım. Tanrının bana bahşettiği hiçbir şeye ihtiyacım yoktu artık. Onlarsızda olabiliyordum. Gözlerim olmadan da yürüyebiliyordum, konuşmadan da yaşayabiliyordum. Hiç birine ihtiyacım yoktu. Bir tanrıya bile ihtiyacım yoktu. Çünkü ben tanrı doğdum.