LA VIE EN ROSE
- Reads 5
- Votes 0
- Parts 1
Ongoing
Last published Wed, Nov 11, 2015
Samuelle Rae Lopez Vega. Almost 21. Philippines. Born and raised in Laguna.
I love The Beatles. I hate my life. All you need is LOVE is all you need!
But why am I so alone, lonely, broken.
This is a story about a boy meets girl. Erased.
This is a story about a girl who meets a boy and everything in between.
PROLOGUE
Pinahid kong maigi ang mga luha ko. Nasira na rin ang make-up ko dahil sa kaiiyak. Last na ‘to. Hinding-hindi na ‘ko iiyak ng dahil sa kanya. Kung ayaw niya sa ‘kin, eh di bahala na. Kaya kong mabuhay ng wala siya. Hindi ko kailangan ng tulong niya.
Magang-maga na ang mata ko. Nagmistulang zombie ang aking itsura sa pagkalat ng mascara sa aking mukha. Sinubukan kong ayusin ang sarili habang nakatingin sa salamin. Sinuklay ang mahaba kong buhok na nagkabuhol-buhol dahil sa pagdadrama kanina. Naglagay ako ng konting powder at ng blush-on. Nilagyan ko rin ng pink lipstick ang mga labi ko para magkaroon ng kulay.
Humarap ako sa salamin sa muling pagkakataon at pabulong kong sinabi, “Kaya mo ‘to, Samuelle. Hindi ikaw ang nawalan.”
Dali-dali akong lumabas ng CR ng Starbucks. Kalmado na ako sa pagkakataong ito. Pumila ako para maka-order sa counter. Alak sana ang solusyon para mas madali akong makalimot ngayon pero wala rin naman akong makakasamang uminom. Hindi ako pwedeng pumunta sa mga kaibigan ko dahil anong sense ng pagtatago ko kung magpapakita rin lang ako sa kanila.
Instead na alak, espresso ang o-orderin ko. Magpapakalunod ako sa paborito kong kape. Hindi man ako malalasing nito, masisiyahan naman ang panlasa ko...
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
The Uncertain Life of Ronnie ( Book 1 )
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.Complete
"ANNIE BATUNGBAKAL" 2nd Gen Of Ikaw Ang MISS UNIVERSE NG BUHAY KO
Madalas kong naiisip,Nung nagsabog yata ng kamalasan si Lord naka tingala ako.Hindi naman sa sinisisi ko sya kung bakit mahirap lang kami ha,Kaya lang sa twing naiisip ko,lahat na yata ng RAKET pinasok ko pero bakit ba ang tumal ng swerte sa akin?Parang gusto ko na ngang maniwalang kapag pinanganak kang mahirap,matitigok kang mahirap pa din. Anyways..AKO NGA PALA SI ANNIE BATUNGBAKAL.Estudyante. Para makapag aral,nagtatrabaho ako bilang Barista.Rumaraket din ako bilang dealer ng kung anu anong beauty products at under garments na pinapahulugan.Kapag restday ko naman sa kapihan,Nag aalok ako ng mga condominium at house and lot unit sa mga mall.At kapag bakante ang oras ko sa eskwelahan,suma sideline din ako ng pagdi deliver ng mga bulaklak.Isa lang ang nakakapagpawala ng pagod ko,yun ay kapag sumasayaw ako.Ewan ko ba,pakiramdam ko may powers na sumasanib sa katawan ko kapag nagsimula na kong umindak. Hindi ko alam kung kailan darating ang swerte sa buhay ko.Basta ang alam ko lang,hinding hindi ako susuko. Hanggang sa dumating sa buhay ko ang isang GRAE LORENZO... Mayaman at maganda.ANAK NG DATING BEAUTY QUEEN at ng Isang BILLIONAIRE BUSINESSWOMAN.Hindi ko namamalayan,unti unti na pala akong nahuhulog sa kanya.Pero pano mangyayari yun kung sa simula pa lang,hindi na maamin ni Grae sa sarili nya na babae din pala ang gusto nya?At anung magiging kaugnayan nya sa buhay ng isang RAKETERA QUEEN na kagaya ko?Complete
When All I Have is You (Completed)
"Sakay!", nakasigaw na utos niya. Agad akong umupo at napataas pa ang aking mga balikat nang malakas niyang isinara ang pinto. Nandoon ang kaba at takot sa aking dibdib na pilit kong nilalabanan. Huminga ako ng malalim. Nang makasakay siya ay ni hindi niya ako nililingon. Kita ko ang mga ugat niya sa kanyang kamay habang mahigpit na nakahawak sa manibela. Nagyuko ako ng ulo habang kagat ang ibabang labi. "Now tell me...magkano ang sinasahod mo?", napaangat ako ng tingin sa kanya. His eyes are fix in front ngunit tagusan naman. "Magkano ang ibinabayad sa'yo?", mabalasik niyang tanong na ngayon ay titig na titig sa akin. But I didn't answer him. I just heard him curse. Ang sunod kong narinig ay ang pagtunog ng makina ng sasakyan. Minaniobra niya iyon at mabilis na pinaandar palayo. Patuloy sa pagmamaneho hanggang sa huminto kami sa may gilid ng daan. "Intindihin mo naman ako. Kailangan ko lang talagang..." "Bakit ginugutom ba kita?!" Napapikit ako sa kanyang tinuran. Hindi naman niya kasi ako kargo. Wala siyang responsibilidad sa akin. Kaya kong buhayin ang sarili ko... "Clarence naman...kailangan kong magtrabaho. Kailangan kong kumita ng pera..." "Kaya nga tinatanong kita kung magkano ang ibinabayad sayo...titriplihin ko or better yet sabihin mo sa'kin kung magkano ang gusto mo. Name your price..ibibigay ko sayo kahit magkano!" "Binibili mo ba 'ko?", hindi ko maiwasang itanong. Sa paraan ng pagkakasabi niya ay parang gusto na niya akong ariin na parang isang bagay. Nag-iwas siya ng tingin sa akin. "Kung sasabihin ko sayong oo...gusto kitang bilhin. Ibebenta mo ba ang sarili mo sa'kin?" Natigilan ako sa bigla nyang tanong. Clarence and Lucy Story! A/N: *Contain mature themes and strong languages. *Expect spelling mistakes and grammatical errors in some part of the story. *Story is a product of author's imaginations, any resemblance is purely coincidence. CTTO of photo cover used... Thank You! *SilentPage18Complete
A GOOSE'S DREAM - Pinoy M2M Story
"Ano ang kaya mong isugal para sa pag ibig? "Ano ang kaya mong isakripesyo para sa Pangarap? "sa Panahon na Lugmok ako at bigong-bigo Nakilala ko si Jayson Ramos. Isang anak mayaman, nakatira sa isang marangya at malapalasyong Bahay na parang doghouse lang ang bahay namin kung ikukumpara sa mansion nila. Naging classmate ko siya sa isang subject. At doon ko nadiskubre kong ano ba talaga ako. Dahil sa pagdaan ng mga araw na kasama ko ito , nagulat nalang ako nahuhulog na pala ako dahil subra akong nasasaktan at nagseselos kapag may kasama itong iba. Pero Magkaiba kami ng mundo na dalawa, isang mundong magulo kagaya ng kasarian ko na hindi ko matukoy kong ano. Pero what if na ang pag ibig na aking nadama ay taliwas pala sa kanya. Langit siya at Lupa ako , kaya Hanggang tanaw nalang ako. Dahil ang pag-ibig ko ay hindi niya naman pansin. Dahil ang mata niya sa iba na nakatingin at ang puso niya ay sa iba na nakalaan. Hanggang kailan ako maniniwala sa kasabihan na "Sa Pag-ibig walang mahirap at mayaman And loveWins." Kaya bang Tabunan ng Pag-ibig ang stado namin? What if na ang pinag alayan mo ng iyong puso at kaluluwa ay mayroon malaking bahagi sayong pagkatao? Hanggang saan mo kayang manindigan? Hanggang saan mo kayang lumaban kung alam mong talo kana? Hanggang saan mo kayang sumugal Kung sa Umpisa palang ay Mali na ang lahat? DISCLAIMER: This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. _ All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law."Complete
Online It Is
"Sino 'yan?" Pasigaw pero nanginginig na tanong ko sa may tapat ng pinto, ngunit wala akong nakuha o narinig na sagot mula sa kabilang bahagi nito. Muling namutawi ang kalabog sa aking dibdib. Shet, wala akong mahihingian ng tulong kung sakaling may mangholdap sa akin, ako lang mag-isa dito sa bahay at dis oras na rin ng gabi, tulog na ang neighborhood sa mga oras na 'to. Bago pa man ako makaisip ng mga karumal-dumal na bagay ay pinindot ko na ang video recorder ng phone ko at inilagay ito sa flower vase na malapit sa kinakatayuan ko. Tinakpan ko ito ng mga bulaklak, but I made sure na makukunan pa rin ang view sa may pinto. Pinahinaan ko rin ang brightness nito para makasigurado. Syempre, if ever na may mangyari sa aking masama ay may maipapakitang ebidensya sa otoridad kapag nag-imbistiga sila. Iba na ang wais sa panahon ngayon. Pagkatapos kong iset-up ang phone ay agad rin akong bumalik sa tapat ng pinto at huminga muna ng malalim bago hawakan ang doorknob at dahan-dahan habang pigil hininga ko itong pinihit nang paunti-unti. Nang tuluyan ko na itong mabuksan ay nakahinga ako ng maluwag dahil puro tunog lang ng mga kulisap ang naririnig ko at wala namann akong kakaibang nararamdaman sa paligi---- "SURPRISE!" "T*NG*N@ MOOOOOOO!" Agad kong tinakpan ang aking bibig nang mapagtanto kung sino ang biglang sumulpot sa harapan ko. Pakiramdam ko'y milyun-milyong boltahe ng ng kuryente ang dumaloy sa katawan ko habang kaharap ang nilalang na nasa harapan ko sa pagkakataong ito. Tila ba'y natutop ang aking bibig at walang lumalabas na boses mula rito. Pati ang aking mga paa ay wari'y nakadikit sa sahig dahil hindi ko ito maigalaw. A guy full of sweat on his face is smiling in front of me while holding a camera with his right hand and a paper bag in his left hand. My online boyfriend Rigel Petterson is in front of me right now. Wait, is this real? Language: TagLish Photo Cover: CTTOComplete![The Successor [ BOOK 2 ]](https://img.wattpad.com/cover/354872161-256-k635747.jpg)
The Successor [ BOOK 2 ]
MIKHAIAH AU Pangarap ko ang ibigin ka. Matapos ang ilang taon na pag-iisa ay muli niyang bubuksan ang puso para sa iba ngunit paano na lamang kung muli rin magbalik ang taong dating minahal subalit sa katauhan na ng iba. Muli rin kayang mabuhay ang pag-ibig na pilit kinalimutan. Madugtungan pa kaya ang pag-iibigang naputol sa mahabang panahon? Tunghayan. WARNING : R-18 | INTERSEX Mature content strictly fictional. This story is not for everyone and if you are a sensitive person-again this is not for you. For minors please don't read this and find another story. Written in filipino. Start : January 3, 2024 | Slow update.![Sweet Lies 1: Smitten By Your Touch [COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/364008476-256-k270314.jpg)
Sweet Lies 1: Smitten By Your Touch [COMPLETED]
"...Not guilty." Napapikit ako ng mariin. Tumayo si Seige at tinapik sa balikat ang abogado nya. Nakita ko ang pagngisi nito. And there I saw my bestfriend who's crying. Wala sa sariling naglakad ako patungo kay Seige. I stopped infront of him. "I'm sorry..." that's the only word that I could say. Binigyan nya ako ng malamig na tingin. "You're sorry because you believed your lying conniving b*tch bestfriend who accused me of r*ping her?" I bit my lips. He smirked. "Seige-" "You're disgusting. I told you, I will make you and the Villares pay for what you did to me. Nobody messes with me and just get away with it." DATE STARTED: March 28, 2024 DATE ENDED: April 20, 2024Complete
Sweetest Mistake
Bigla akong napatingin sa panyo na sumulpot sa aking harapan. Galing ito sa lalakeng katabi ko. "Ang lalim ng iniisip mo, hindi mo yata napansin na umiiyak ka na." Nabigla ako sa sinabi niya. Kaagad ko namang pinahid ang aking mga luha. Tama siya, umiiyak na pala ako ng hindi ko namamalayan. Hindi ko tinanggap ang panyo na inabot niya, dahilan para mapilitan siyang bawiin ito. "Kailangan mo ba ng kausap?" malumanay niyang tanong. Umiling lang ako bilang sagot. Sa labas pa din ng bintana ang tingin ko. "Sabi nila, maganda daw mag kwento ng problema sa isang stranger. Para ka daw nakipag usap sa isang Human Diary. Hindi mo iisipin na baka malaman ng mga taong malalapit sayo yung kinikimkim mong sakit" Napatingin ako sa kanya pagkatapos niyang magsalita. Hindi ko alam, pero parang nasabi ko na ang mga iyon. Nakita ko ang pagsilay ng ngiti sa kanyang labi. "I'm willing to be your human diary. Sabihin mo sa akin lahat at hindi kita huhusgahan." Sa isang iglap ay medyo nabawasan ang bigat na nararamdaman ko.Complete
Book 1 Hindi ko alintana ang malakas na pagbuhos ng ulan at malamig na hangin dala na siguro ng kaba kaya hindi ko na ito maramdaman pa. Kanina pa ako tumatakbo dahil sa may humahabol sa akin ang mga tauhan ng taong pumatay sa aking mga magulang. Hindi ko na ininda pa ang pagod basta makatakas lang ako sa mga taong iyon. '' Bang, Bang, Bang... '' Tatlong magkakasunod na putok ng baril ang narinig ko. Alam kong malapit lang sila sa akin kaya mas binilisan ko pa ang pagtakbo kahit sobrang sakit na ng katawan ko. I need to escape from those mens dahil kailangan kong makapaghiganti sa kanila. Hindi ko namalayan dahil sa lalim ng iniisip ko nakarating na pala ako sa isang kalsada. It's not really familiar sa akin ang lugar na ito kaya dahan dahan akong naglakad dahil baka maabutan pa ako ng mga taong humahabol sa akin. Habang binabagtas ang kahabaan Ng kalsada bigla nalang sumagi sa aking isipan ang pangyayaring kailan man hindi ko makakalimutan. Napahagulgol nalang ako dahil sa galit at sakit na aking nararamdaman ngayon habang iyak Lang ako ng iyak may naaaninag akong ilaw sa di kalayuan. Dali dali akong naglakad papunta doon upang humingi ng tulong. Pero naisip ko na huwag na lang baka sabihin lang nila isa akong baliw Lalo na ngayon sa ayos Kong Ito. Isa pa lang truck ang naabutan ko. Dahan dahan naman akong umakyat sa truck para makapagtago. " Bahala na Kung san ako dalhin ng truck na to ang mahalaga mailayo ko ang aking sarili sa Kanila. " Sambit ko sa aking sarili. Wala na akong magagawa kailangan kong makalayo sa lugar na ito lalo nat hahanapin ako ng mga Ronchuelo. I am so lucky na napunta ako sa truck na ito dahil puro prutas ang karga nito. Hindi ko na inintindi pa ang mga tao sa harapan at Dali daling kumuha ng saging para makakain na dahil gutom na gutom na ako.
More detailsContent Guidelines