Story cover for palimpsesto by AlmaDLagua
palimpsesto
  • WpView
    Leituras 1,094
  • WpVote
    Votos 113
  • WpPart
    Capítulos 10
  • WpView
    Leituras 1,094
  • WpVote
    Votos 113
  • WpPart
    Capítulos 10
Em andamento, Primeira publicação em nov 13, 2015
Esta obra está destinada a ser un poemario, donde publicaré frecuentemente versos de autoría propia y te invito a leerla.

Como su título expresa son escritos plasmados sobre información antigua, un palimpsesto, manuscrito de única hoja gruesa que contiene capas de conocimiento, sentimientos e historial jamás leído por otro. Todos los días se limpian sus letras y es capaz de comenzar de nuevo. 

En mi memoria llevo estos recuerdos, tinta seca en un papel traslúcido, los cuales a lo largo de la vida hicieron del consciente un subconsciente; el pasado un ahora; al cofre viejo una casa. Cuando tu existencia es un ático donde acumulas tierra no quieres esperar a que se cuele por las ranuras de tu piso de madera, te aderece el almuerzo, manche la alfombra y ensucie tu nariz. He hecho del alma un palimpsesto soy aparentemente una persona cuando en realidad estoy llena de fantasmas que no veo, nadie ve,  pero están allí llamando más amigos para calar en mis huesos culpa, miedo y si están de ánimo felicidad.
Todos os Direitos Reservados
Inscreva-se para adicionar palimpsesto à sua biblioteca e receber atualizações
ou
#268amorodio
Diretrizes de Conteúdo
Talvez você também goste
sempiterno, de annngel13
82 capítulos Concluída Maduro
Con polvo y tinta negra, me dirijo hacia la libreta que compré cuando le conocí, mi apetito crece y entonces tomo la pluma con la que todo nació. Jamás escribí ninguna palabra doble, la furia me enseñó a no volver cuando algo está roto y eso fue lo que hice mientras impregnaba el dolor frente a mí. En el proceso de un engaño, del abandono, de la constante incógnita de lo que significa crecer, avanzar y superar, encontré un espacio en donde podía retroceder el tiempo, calmar mi dolor y convertirlo en algo de lo que pudiera hacerme sentir orgulloso... incluyendo mis miedos más grandes, un espacio en donde los recuerdos me enseñaron a que nada ni nadie desaparece una vez que le dejas entrar. Este libro incluye las partes más vulnerables, tristes, fantasiosas y amorosas de alguien que el mundo todavía no conoce, de alguien que por ahora no es nada y se dedica a escribir poesía en el pequeño escritorio dentro de su habitación, ese alguien que se transforma en mí una vez deja a su pluma descansar. Estos escritos son un regalo, una carta de amor y enojo a la vida, a mi familia, a mis amigos, a las personas que desaparecieron en el camino, es un grito ahogado en desesperación y calma, irónicamente a la vez. Nos transformamos y no desaparecemos. Si sentimos es porque estamos vivos, todo siempre se queda en un mismo lugar dentro de nuestras mentes. Les presento mi escape, mi manera de sanar a través de lo caótico, aquí se encuentra todo lo que soy y siempre seré. Esto es sempiterno.
Talvez você também goste
Slide 1 of 10
Oculto en escrituras cover
Desfibrilador (✔️) en librerías. cover
Cuatro letras mortíferas cover
Cartas que nunca recibiste cover
Óyeme con los ojos y escúchame entre letras cover
sempiterno cover
POETA MALDITO  cover
El Suspiro de lo Efímero donde la Vida y la Muerte se Entrelazan. cover
💘¿QUÉ ES EL AMOR?💘 cover
Historias de un corazón, alegrías de un día, y tristezas de una vida cover

Oculto en escrituras

23 capítulos Concluída

Desde lo más simple, hasta lo más macabro, la tinta será mi resplandor por el resto de las hojas, colores tenues que se dispersan a través de mi mente perdida. Las piedras podrían dañar mi espalda, han sido demasiados golpes, por favor... Paren, paren aunque sea mi culpa. Quizás solo tuve mi momento de victoria unos escasos meses, escribir el arte con letras nunca fue lo mío, nunca terminé de escribir una historia, solo escribí lo que escuché, acabé por romantizar mis batallas, incluso las más sangrientas. El llanto de una chica rizada revienta mis tímpanos, ella sigue esperando al "Corazón Verde", que le ha dejado sola, que le ha olvidado. Mi angustiante ansiedad creó irreales escenarios que comencé a hacer palabras, terminando siendo versos que dañaron mi ser. Detrás de mi, detrás de mi reflejo solo te encuentras tú, mi mayor temor, pero el único que detuvo toda aquella somnolencia. Los "Secretos en las escrituras" seguirán, solo me sentaré a esperar un nuevo amor, lo esconderé todo en aquel rincón, antes de que mis huesos se desgasten por esperar durante tanto tiempo.