SADİSTİK

SADİSTİK

  • WpView
    Reads 140
  • WpVote
    Votes 18
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadMatureOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Feb 3, 2016
"Gelecekte kendini nerde görüyorsun?" "Toprakta"dediğimde afalladı kaldı bi an. "Ne?" "Benim bir geleceğim yok. Yüzü buruş buruş, elinde çakı üstünde deri kıyafetler ve ağzında sigarası olan yaşlı bir alev olamam dimi?" "Yani" "Sadece on yıl benim için. Otuzuma gelmeden alev ARKAN bitmiş olucak" "Bu çok yanlış bir düşünce"dedi alnını alnıma yaslarken. "Belkide.."diyerek sustu biraz. "Değişirsin" "Bilmiyorum. Böyle herkesin korktuğu... bulaşmaktan çekindiği bir kîz....rahatım ben ya...diğer kızlar gibi manikür pediküre gidiceğime, boxa, futbola giderim, adam dövüp işkence ederim daha iyi"dediğim de güldü. "Sen kendini nerde görüyorsun?"dediğimde hiç beklemediğim bir cevap vererek yutkunmama neden oldu."Senin yanında"dedi gözleri dudaklarıma kayarken. "Toprağın altında huzur ile yatmana müsade etmem bücür. Bende seninle gelip seni yattığım yerde rahatsız ederim"
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • MOR SÜTYEN  (Yarı Texting)
  • Sirayet|Texting
  • KORKUT / bxb
  • Futbolcunun aşkı | TEXTİNG |
  • ALİN | Gerçek Aile
  • YENGE | YARITEXTİNG
  • Mafyaymısmıs
  • Gecenin Ucunda |  Texting
  • MESAJIN HEDEFİ ŞAŞTI // TEXT
  • Göz Göze "40" Saniye | Texting

Bazı düşüşler yere çakılmakla değil, bir canavarın inine düşmekle son bulur." İz, hayatını viyolonselinin kalın tellerine ve siyah dantellerine saklayan, melankolik bir konservatuar öğrencisiydi. Tek istediği, notaların gürültüsüyle dünyayı susturmaktı. Pusat, hayatını kırdığı kemiklerin sesiyle kazanan, öfkesi bileğine takılan elektronik kelepçeyle eve hapsedilmiş bir yeraltı dövüşçüsüydü. Tek gerçeği, sınırları çizilmiş o dört duvardı. Biri yukarıda sanat yaratıyor, diğeri aşağıda vahşeti dizginlemeye çalışıyordu. Ta ki o geceye kadar. İz'in balkona astığı mor sütyen, rüzgarın ihanetiyle aşağı süzüldüğünde, sadece alt kata düşmedi. Pusat'ın yasaklı bölgesine, tam kucağına düştü. Pusat dışarı çıkamazdı. İz aşağı inmeye korkardı. Telefon titredi. Gönderen: Alt Kat Mesaj:"Eşyan kanlı ellerimin arasında. Ve biliyorsun viyolonselist, ben bu evden çıkamam. Eğer onu geri istiyorsan, benim kafesime girmek zorundasın." Sanat, şiddete teslim olduğunda notalar susar. Şimdi sahne sırası, kafesteki canavarda.

More details
WpActionLinkContent Guidelines