KARINCA BASMAZ EFENDİLER

Karın”CaN”ın Gurbeti

Bistami Hazretleri etrafındaki insanları davranışlarıyla etkilemeyi başarmış büyük bir âlimdir. Nezaketiyle gönlünü ortaya koyan Allah dostlarındandır.
Bir gün yolu Hemedan'a düşmüştü. Oradan usfur çiçeği tohumu aldı. Bistam’a geline baktı ki tohum içinde bir karınca var. Bu miskini yuvasından ayırdık diye üzüldü ve tekrar karıncayı Hemedan’a getirdi.
Karıncayı tohum aldığı ilk yere bıraktı.
Bistami hazretleri Allah dostlarından bir tanesidir. Allah’ın bir kulunda karıncayı dahi yuvasından ayırmayacak bir merhamet varsa insan bu tablo karşısında durup düşünmelidir. Allah'ım senin kullarından bir tanesinde böyle bir merhamet var ise senin rahmetini biz hayal dahi edemeyiz. Sen de bizlere o karıncanın Hemedan’a kavuşması gibi selamet içinde sana varmayı nasip eyle. Sen kullarından daha merhametlisin Allah’ım. Bize acı. Biz de dünya meşakkatinin tohumları arasında karıştık. Biz miskinlerine karşı rahmetinle nazar eyle.
Allah'ın rahmetini düşünerek dua eden Alvarlı Efe Hazretleri de bunu duasına şöyle taşır:
Ne olur Allah'ım N e olur Allah'ım neyin eksik olur Allah'ım.

Kur’an önce oku der, ama “ikra” kelimesi sadece oku demek değil okuman gerektiği gibi oku manasını taşır. Okumak için önce doğru okumak nedir, diye düşünmeli. İnsana Allah’ı anlatan dört ana yol olarak; peygamberleri, kitapları, kâinatı ve vicdanı sayarız. Kâinat kitabındaki satırlar her gün değişir; olay olay, kişi kişi karşımıza başka başka çıkar. Gözleri olup da görmeyenlerin olacağını, kulakları olduğu halde duymayanların olacağını bize Kur’an haber veriyor. Bizler de insan olarak bu tehlikeli zümre arasına girebiliriz. Girmemek için kâinat kitabını israf etmemeliyiz ki gönlü incelerden olalım. Her damlada ummanı bin bir kere duyalım. Şu iki hadise de iki ayrı ufku tutuyor: