UMUDUM OLUR MUSUN?

İçini umutsuzluk kapladığında, tutunacak tek bir aydınlık, yaşamak için sebepler aramaya başlarsın. Peki ya ben herşeyi elinden alınmış hayatta tutunacak tek bir dalı bile kalmayan, ben daha ne kadar umut edebilirim ki ?
''Hüzün'' dedim içimden. Terkedilmişliğim vardı benim. Kimsesizliğim vardı. Evet güzeldim ama zenginliği istemiyordum. Babam çok çalışıyordu bu yüzden ilgisiz yetiştim. Annemi kanserden üç yıl önce kaybettim. Gülümsemesi bile bu kadar güzelken ölümü ona yakıştıramadım. Diyorum işte ben kimsesizdim. Etrafımda bu kadar insan varken ben yapayalnızdım. Umutlarımın hepsi ölmüş, karanlığımla bir başımaydım...