Neden?

Bi günde benim için dönsün dünya.. Bi günde mutluluktan havalara uçayım ne olur sanki... Bi günlüğüne de olsa her şey gönlümce olsun mesela bu gün güneş benim için doğsa ne kaybeder ki ışığından yada ay dolunay olsa benim için... Kafam atsa bağırsam gece yarısı sokaklarda çığlık çığlığa bi çocuk duysa uyansa birilerini uykusundan etsem ne değişir hayatlarında en fazla kızar sinirlenirler... Ne olur sanki bu gün var yarın yokum zaten... Hatta şimdi bir şey olsa burada bana kim fark eder yokluğumu? Aile, eş dost, birkaç arkadaş başka? Çoğu kişi varlığımı bilmezken yokluğum kimin canını yakar söyle bana? Kimse umursamaz hatta önce belki şaşırır birileri sonra unutulur giderim hiç var olmamış gibi. Benim yerim ne hayatta? Kime göre neyim? Değer veriyormuş gibi görünüp arkamdan iş çevirenlerle dolu çevrem... Kime güveneyim şimdi ben neye inanayım? Öyle bir boşluk ki tarif edemiyorum. İçimde yaşıyorum en derin duygularımı... Sinirimi, nefretimi, sevgimi.. Dışarıdan bakan vurdum duymaz, sessiz sakin, neşeli bi insan görürken; içimi bilmez kimse... Kalbi kırıklar diyarından merhaba dünya... Bende yaşıyorum içinde fark et beni... Bir zamanlar kahkahalarım çınlatırken gökyüzünü, şimdi gözyaşlarımdan görmez oldum maviyi... Sahi denizin mavisinde bulurdum ben huzuru sonsuzluktu benim için; ne zaman bir insanın yanı oldu huzur? Huzur açık denizlerin derin mavisiydi, bulutların tertemiz olan beyazı, bir kar tanesindeki soğuk sıcaklık, ormanın hafif esintisi... Bunca şey varken mutlu olacak neden bi kalbe sığdı huzur ve gidenin ardından akan gözyaşı neden?