Touch Me Like You Do
- Reads 1,066
- Votes 54
- Parts 14
You may also like
Into You BxB (COMPLETED)
"'Di ba sabi mo ay wala ka pang nagiging boyfriend?" pagkuway tanong nito. "Wala pa nga." "Pero nagka crush ka man lang ba?" "Hmm. Oo. Pero ayaw ko kasing maging emotionally attached kaya as much as possible ay pinapatay ko na agad ang feelings ko. Kasi. Ewan. Hindi ko alam kung paano i-explain." ang complicated talaga kapag hindi mo masabi 'yung nais mong sabihin no? 'Yung parang ikaw lang mismo ang nakakaintindi. "Parang hindi ka naniniwala?" "Parang gano'n na nga. I mean, alam mo naniniwala naman talaga ako, it's just that, syempre sa mga kagaya ko parang ang imposible lang ng idea na 'yan especially when if comes to same sex relationship. Siguro para sa iba ay nagwo-work pero sa'kin ay-you know, hopeless ako riyan. Kaya kapag may nakikita akong mga same sex couples ay naiinggit ako tapos ang ending mag i-imagine ako ng mga bagay na mag c-cause ng ikasasakit ko ng feelings ko kasi 'di ba marerealize mo na hindi naman ito sa'yo mangyayari. Minsan din ay na i-insecure na lang ako. Tsaka mostly rin kasi ay puro sex lang ang habol nila. Ayoko naman no'n." mahaba kong salaysay. "Kaya pala." nasabi niya na lang. "Siguro dahil ito na rin ang naging coping mechanism ko para maprotektahan ko ang feelings ko sa mga bagay na makasasakit sa akin emotionally. Unconciously ay nadedevelop ko na. Kaya ang ending na suppress na lang. Kaysa naman mag suffer ako sa mga sarili ko lang namang pag-iisip which is not healthy, why not i-suppress ko na lang diba?" "Pero hindi mo ba naisip na it takes time to wait for the perfect moment and it will be worth it?" "Alam mo. Sa totoo lang, palagi ko 'yang naiisip. Talagang na o-overshadow lang ng realization ko na imposibleng mangyari." "Pero, heto ka ngayon. Susubukan mo nang magmahal sa kabila ng beliefs mo." aniya. "Kasi may tiwala ako sa'yo." napangiti ako sa kanya kaya napangiti rin siya.Complete
That's My Innocent girl
This is my first Story so please don't judge me and Sorry To my Grammer. If you're intereste in my story. just read the prologue. Wala kasi akong ma isip na ilagay sa desceiption. Taglish po ito. (@-_-)Complete
ONE NIGHT STAND WITH A POSSESSIVE BILLIONAIRE
"Ayumi lets go home your drunk" saway sakin ng kaibigan ko tsk "Rhian you may go to your home im not drunk i can handle my self" lasing na sabi ko dito sinubukan ko naman tumayo ng biglang ma out balance ako hinintay kong mahulog ako pero naramdaman ko ang mga kamay na sumalo sakin "See rhian im not drunk" sabi ko dito at ininom ulit ang isang baso ng alak "Sir kayo nang bahala sa kaybigan ko i need to go home na may emergency kase thank you bye" nag mamadaling sabi ni rhian sinong kausap nun "Miss i hahatid na kita" woahhh nag sasalita na pala yung duyan hitec to tinignan ko naman yung duyan "Woahhh ang gwapo naman ng duyan ko" agad naman napa awang ang labi nya "Kaya pala nag sasalita ka kase may bibig ka" naka nguso kong saad at hinawakan ang labi nya "Fvck miss stop that" pigil hininga nyang sabi inamoy ko naman ang leeg nya "Hmmm smell good" sabi ko dito at isinandal ang ulo ko sa dibdib nya this time hindi kona alam yung pinag ga ga gawa ko "Miss your drunk i hahatid na kita" bakas sa boses nya ang kaba i dont why pero niyakap ko ito at tumingin sa kanya "Fvck me mr.billionaire" mapang akit kong sabi dito agad naman siyang dumistansya "Ohhh babe lets go uwi na tayo" singit naman ng isang lalake tinignan ko naman sya ang dami nyang tatto "Sino ka naman adik ka huh how dare you to call me babe" lasing na sabi ko dito at dinuro duro sya "Sensya na boss i uuwi kona yung gf ko" naka ngising sabi ng adik na to sa duyan ko "No bitawan mo ko" malakas na sigaw ko dito pero pilit parin nya akong hinihila "Shhh miss akin ka ngayon" tuloy tuloy parin ang pag pupumiglas ko sa kanya "Bitawan mo sya" malamig na utos ng lalakeng nasa likod namin agad ko naman siyang tinignan at dinuro "Ohhh duyan ko" wala sa sarili kong pag kaka sabi at pagewang gewang na lumapit sa kaniya "Sh*t miss wag mokong simulan" huli kong narinig dito bago ako mawalan ng malayComplete
RASTRO FEELS
Okay. First time ko magsulat ng story dito so sorry hehe Enjoy niyo nalang ha? :) (PARDON) lol Anyways, yung iba dito output lang ng imaginations ko. hehe But who knows? Malay niyo. Haha Enjoy guys! mwa✌Complete
Unknown Reason
"Bakit nga ba minsan na me-mental block ang isang manunulat?" Tanong ko sakanya out of nowhere. Napatigil sya at tumingin sakin saglit bago pinag patuloy nya muli ang pag lalakad. "Depende siguro sa manunulat" panimula nyang sagot. "Its either wala talaga syang maisip na isulat at sabihin or baka dahil sa sobrang dami nyang gustong sabihin hindi nya alam kung paano ito isusulat sa paraang maiintidihan ng mambabasa yung nais nyang iparating.." "Naiintindihan mo ba?" Tanong nya sakin at bahagya ulit sumulyap sa pwesto ko. "*chuckles* oo naman" sagot ko sakanya at inunahan syang mag lakad ngunit huminto din pag karaan. "Alam mo? Siguro tama ka. Sa sobrang dami ko ngang gustong sabihin sayo, hindi ko na alam kung saan at paano ako mag sisimula. Ni hindi ko nga alam kung bakit gusto ko yon sabihin sayo? Wala naman akong maisip na rason kung bakit kailangan mo pang malaman. Tsaka, pakiramdam ko napaka nonsense naman ng mga dapat na sasabihin ko" "Kahit hindi mo alam yung dahilan kung bakit-kahit wala kang maisip na rason, Kahit nonsense pa yan sabihin mo pa din... Makikinig ako" Aniya. Napatingin ako sa gawi nya dahilan para makita ko kung pano nya sinuklay gamit ng kamay nya ang buhok nya palikod pag katapos ay tumingala para makita ang mga bituing nag kalat sa langit. "Pero hindi ko nga alam kung saan ako mag sisimula." Bulong na sabi ko, sapat na marinig at ikalingon nya sa gawi ko. "Edi simulan mo sa umpisa" nakangiti nyang sabi. "Umpisahan mo kung san tayo unang nagkakilala"Complete
just love me ( complete/ finish)
" you will marry me." " what?." Lumaki ang mata ko sa sinabi niya. " whether you like it or not you will marry me." "why? Your crazy!" Gosh this man so out of his mind. " because I say so! And i don't want anybody touch you aside from me" Dito lalong naginit ang ulo ko! Gago to ha! " Mr. Madrigal im not your fucking property! Damn you I dnt want to marry you!" sigaw ko sa kanya habang napatayo at nakahawak ang kamay ko sa mesa, walang akong pakialam kung nasa class kaming restaurant, actually kaming dalawa lang ang nag didiner sa buong restaurant. He looked at me with his very brown fucking eyes! His facial features is so damn perfect! We looked at each other and I hate this felling over him, the way he looked at me now make my body tense and my heart pound! Tang na lalaki to! Bigla siya nagsalita habang nakatitig sa mata ko... " the night you gave up your virginity to me is the night you gave me the the authority to own you" Wow! Pakiramdam ko literal na napanganga ako... Shit Im so fuck up!Complete
"'Di ba sabi mo ay wala ka pang nagiging boyfriend?" pagkuway tanong nito. "Wala pa nga." "Pero nagka crush ka man lang ba?" "Hmm. Oo. Pero ayaw ko kasing maging emotionally attached kaya as much as possible ay pinapatay ko na agad ang feelings ko. Kasi. Ewan. Hindi ko alam kung paano i-explain." ang complicated talaga kapag hindi mo masabi 'yung nais mong sabihin no? 'Yung parang ikaw lang mismo ang nakakaintindi. "Parang hindi ka naniniwala?" "Parang gano'n na nga. I mean, alam mo naniniwala naman talaga ako, it's just that, syempre sa mga kagaya ko parang ang imposible lang ng idea na 'yan especially when if comes to same sex relationship. Siguro para sa iba ay nagwo-work pero sa'kin ay-you know, hopeless ako riyan. Kaya kapag may nakikita akong mga same sex couples ay naiinggit ako tapos ang ending mag i-imagine ako ng mga bagay na mag c-cause ng ikasasakit ko ng feelings ko kasi 'di ba marerealize mo na hindi naman ito sa'yo mangyayari. Minsan din ay na i-insecure na lang ako. Tsaka mostly rin kasi ay puro sex lang ang habol nila. Ayoko naman no'n." mahaba kong salaysay. "Kaya pala." nasabi niya na lang. "Siguro dahil ito na rin ang naging coping mechanism ko para maprotektahan ko ang feelings ko sa mga bagay na makasasakit sa akin emotionally. Unconciously ay nadedevelop ko na. Kaya ang ending na suppress na lang. Kaysa naman mag suffer ako sa mga sarili ko lang namang pag-iisip which is not healthy, why not i-suppress ko na lang diba?" "Pero hindi mo ba naisip na it takes time to wait for the perfect moment and it will be worth it?" "Alam mo. Sa totoo lang, palagi ko 'yang naiisip. Talagang na o-overshadow lang ng realization ko na imposibleng mangyari." "Pero, heto ka ngayon. Susubukan mo nang magmahal sa kabila ng beliefs mo." aniya. "Kasi may tiwala ako sa'yo." napangiti ako sa kanya kaya napangiti rin siya.
More details