Tercihlerimiz...

1.Bölüm

Her sabah olduğu gibi bu sabahta işe giderken, iş yerinin yakınındaki markete uğrayıp gazete ve bir ekmek almıştım. İş yerine gelince ilk işim kendime okkalısından bir kahve yapıp gazetelere göz atmaya niyetliydim ki, telefonum çaldı. Arayan patronumdu. Bu sabah geç geleceğini hatta dışarıda işleri olduğu için belki de gelemeyeceğini bildiriyordu. Nedense bu habere sevinmiştim. Çünkü gece gördüğüm rüyanın etkisinden kurtulamamış, yıllar öncesine on altı yaşımın masumiyetine, ilk aşkıma götürmüştü beni yüreğim.
Yıllar sonra karşılaştığımızda yaşadığım şoka rağmen unutamamış olmam beni her zaman rahatsız etse de ilk aşktı o.
Kahvemi elime alıp gazeteleri karıştırmaya başladım. Aklım on altı yaşında ki küçük kızda kalmıştı. Gazeteleri okuyordum ama ne okuduğumdan bir şey anlıyordum nede sabah sabah geldiğimde açtığım radyoda yükselen müziğe kaptırabilmiştim kendimi. Gazeteleri bir kenara bırakıp televizyonu açmaya karar verdim. Kahvem bitmiş olduğu için kendime yenisini yapmak için mutfağa geçtim. Ve bu kadar dikkatsizliğin arasında televizyonda ki isim beynimde yankılanmaya başladı. Fincanı elimden bırakıp televizyonun karşısına koştum. Evet, O’ydu işte. Doğru duymuştum. Haber spikeri ‘’ Dün gece Ankara sokaklarında yaşanan olaylarda üzerinde çıkan kimlikte Sedat Sancak olduğu anlaşılan travesti hayatını kaybetti’’ diyordu. Ne sonrasını duydum haberin nede öncesini. Olduğum yerde yığılıp kaldım. Ne kadar süre olduğum yerde kaldım hatırlamıyorum. Haberler bitmiş ve televizyonda yankılanan bir Şebnem Ferah şarkısı ile sel olmuştu gözümdeki yaşlar.
Kir göstermeyen renkleriniz
Sizin olsun korkmaktansa
Bulanıklığın tam içinde
Bir başımayım
Senin gördüğün
Yanağımda süzülenler
Asıl içimde
İçinde yüzdüğüm bir deniz var…