Sakit
  • WpView
    Reads 70
  • WpVote
    Votes 2
  • WpPart
    Parts 1
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Wed, Nov 18, 2015
WpInfo
Fanfic
Naruto
Naalala mo ba? Nung mga araw na nakita at nakilala kita? Sa kung paano mo kinukumpas ang iyong kamay ay ganun din kumukumpas yung tibok ng puso ko, Sa kung paano kang sumasayaw ay ganun din sumasayaw ang mga paro paro sa loob ng tyan ko. Hindi ako naglakas loob na tanungin ka kung gusto mo rin ako kaya sa isang taon na nanahimik ako ay bigla nalang ulit tayong pinagtagpo ng tadhana. Naalala mo ba yung mga panahong nagbiro ang tadhana kasabay ng pagbibiro mong gusto mo kong ligawan? Naalala ko yung mga ngiti mong nakakabaliw at milyon milyong bituin sa mata mo tuwing kausap kita? Nakikita mo ba yung mga ngiti sa mga mata ko twing kausap kita? Minahal kita ng sobra sa maikling panahon,Bata man ako para sabihin to pero mahal talaga kita sa kung paano mo ko pinangiti,pinatawa,pinasaya at pinakilig ay ganun mo rin ako nasaktan at napaiyak nung sinabi mong itigil na. Yung sakit na nararamdaman at ang bigat na nasa dibdib ko ay hindi ko maintindihan.
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Tagu-taguan
  • True Philippines Ghost Stories- Haunted Pilipinas Book 2
  • I thought He's the one
  • Your Song [COMPLETED]
  •  💛 Still Into You 💛 [ COMPLETED ] 🖤
  • Kung Alam Mo Lang
  • Playful Destiny
  • SABADO
  • Noong Bata pa si Juanito

"Tara laro tayo!" "Anong laro naman ang gusto mo?" "Tagu-taguan...ikaw ang taya ha?" "Haha sige sige gusto ko 'yan!" "Oh dali! Dali na takpan mo na ang mga mata mo tapos bilang ka hanggang sampu ah?" "Tapos hahanapin kita?" "Oo hahanapin mo 'ko. Kapag nahanap mo ako, ako naman ang taya." Nakakapanibago yata na sa pagkakataong iyon ay pumayag kang maging taya kung matataya kita. "Sige! Isa...dalawa...tatlo..." Nagbilang ako hanggang sampu sa likod ng puno ng ating paboritong palaruan. Noong una akala ko nasa paligid ka lang. Halos isang oras siguro akong naghanap sa 'yo, nakangiti pa ako noon. Mukha nga akong tanga habang naghahanap, pero noong naisip ko ang sinabi mo sa akin dati ay hindi ko na tinuloy ang paghahanap. "Bakit ba kasi tayo hanap ng hanap sa mga bagay na nagtatago? Kaya nga sila nagtatago...kasi ayaw nilang magpahanap," sabi mo. "Oo nga 'no? Kasi kung gusto nila magpahanap, magpapakita sila. Kahit gaano katagal 'di ba?" sagot ko naman. Ewan ko ba. Sa tuwing maaalala ko ang mga panahon na 'yon noong mga bata pa tayo, napapangiti na lang ako. Mga bata pa nga tayo noon, wala pang alam. Pero hindi na tayo bata ngayon. Hindi na siguro natin kailangang magtaguan...ng nararamdaman. Special thanks: Cover by: AFeelingWriter

More details
WpActionLinkContent Guidelines