YENİDEN

YENİDEN
Dünyanızın bir anda karardığını düşünün,hiçbir şey göremediğinizi. Karanlığa hapsolduğunuzu.
Başarılı ve yakışıklı Aras Mertoğlu'nun hayatı istediği gibi gidiyordu.Ta ki o güne kadar...
O lanet günden sonra hayat Aras için artık siyahtı,renkler yoktu.
Geçirdiği kaza sonucu görme yetisini kaybeden Aras için hayat artık bitmişti.
Ne kimseyle konuşuyor ne de kimseyi yanında istiyordu. Talihsiz kaza onun herkesle bağlarını koparmış, yalnızlığın soğuk duvarları ardına gizlenmişti.O artık karanlığın yoldaşıydı.

Her şeyin yok olduğu anda bile bir umut vardır.Eliz Güray altı ay önce anne ve babasını kaybetmiş,kızkardeşiyle kimsesiz kalmıştır.Hayatın zorluklarıyla baş etmeye çalışan Eliz hem kardeşine bakmalı hemde evi geçindirmelidir.
Nereden başlayacağını bilemeyen Eliz için fırsat ayağına kadar gelmiştir.Elbette hiçbir şey kolay olmadığı gibi bu da kolay değildi.Görme engelli bir adama bakacağını öğrenen Eliz'in elinde başka şansı yoktu.Teklifi kabul eden Eliz için artık geri dönüş yoktu.

Hiç çaresizken umudu bekler mi insan?Aras kabul etmese de içten içe bekliyordu.Bu karanlık dünyada ona ışık tutacak birini bekliyordu.Kurtarıcısını bekliyordu.Hayat tuhaftı,bazı şeyleri sizden götürürken yerini çok farklı bir şeyle dolduruyordu.
Eliz Aras'ın hiç görmeyen gözleri olmuştu farkında olmadan.Ve Aras da onun umudu...