~ Hayattaki Ölü ~

Bu haberin şaşkınlığı ile sessizce ve donuk bir şekilde odama çıktım. Aynaya baktım, üzerimde bembeyaz elbisem benim için kefen, dudağımın morluğu gerçeğim olmuştu.

Gözümün feri sönmüş, Altındaki mor halkalar, ruhumu teslim etmeye hazır olduğumu belirtiyordu. Pencere açıktı, birden aradan gelen rüzgar tenimi okşadı. Belki de bedenimin son kez farkında olacaktım.

Yatağıma girip yorganı üzerime çektim. Donuk gözlerle tavana bakıyordum, hayal ettim; bir an yemyeşil ağaçların, çimenlerin, bana gülümseyen Güneş'in tam ortasındaydım...

Küçük adımlarla ilerleyip etrafa bakıyor, aynı zamanda kuşların cıvıltısını dinliyordum. Birden hava döndü, yıldırım çakmaya başladı. Şimşeklerin ve gök gürültüsünün arasında kaldım sanki.

Simsiyah bulutların, ürkütücü seslerin ve beni korkutan ağaçların ortasında yani tam olarak ÖLÜMÜN EŞİĞİNDEYDİM...