BEYAZ PAPATYA

Lili Marlen
Gözlerini düşünüyorum Marleen,
yalnızlık boğazıma yapıştığında
ve
"bu dünyada hep savaş vardı" düşüncesini unutmak istediğimde
yaşama dair bir güzellik gibi geliyorsun aklıma.
Uzakta serin elleriyle tutuşan öfkelerime dokunan elleri Lili'nin
İnsan bir bahar sabahı gözlerini gülerek açar ya
ben yıllardır bahara açmadım gözlerimi.
Sanki bu barikatlarda doğmuş gibiyim ve biliyorum
bu barikatlar mezarım olacak benim.
Tek avutucu düşüm Lili Marleen.
Hans Leip