GECEYARISI AYDINLIĞI

GECEYARISI AYDINLIĞI

  • WpView
    Reads 85
  • WpVote
    Votes 5
  • WpPart
    Parts 2
WpMetadataReadOngoing
WpMetadataNoticeLast published Thu, Jan 14, 2016
Brianna tatlı ve herkes tarafından sevilen bir kızdı. Tüm insanlar gibi normal bir yaşamı, herkes gibi gittiği bir okulu vardı.Ta ki Geceyarısı Aydınlığına kadar.. Karanlığın çöküşünden güneş doğana kadar bir vampire dönüşüyordu. Kıpkırmızı gözleri şafak vaktine kadar aynı öfkeyle bakıyordu. Kimseye açıklayamadığı bu sırrıyla yaşamak zorundaydı. Yaşamak.. 100 yıllarca.. Belkide sonsuza dek.. Peki ya aşk? Hiç aşık olamayacak mıydı? Bu sırrını kime açıklayabilirdi? Kim anlardı onu? - Midnight Light - - Yakın zamanda yazmaya başlayacağım umarım beğenirsiniz :) - Kapak HQ: http://i.hizliresim.com/3PQX79.png
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
Illustration

You may also like

  • Vampirler Arasında
  • Kan Mührü
  • ZÜMRÜT YEŞİLİ  (Meriç & Vera)
  • aşk tutsağı
  • ELEMENT VAMPIRES
  • Vampirin Cadısı • Volturi
  • CANAVARIN DA KALBİ VARMIŞ
  • Kan ve Taht bxbxb
  • Vampir Dük'ün Karısı
  • When Ravens Bleed - BL

Kalbim deli gibi hızlanırken korkuyla geriye adımladım , kaçmalıydım bu çocuğu görmeye dayanamıyordum. "Dur" göğsüm derin nefeslerim yüzünden inip kalkarken kafamı olumsuzca salladım. "Sakın kaçmaya kalkışma" demesiyle eğdiği kafasını yavaşça kaldırdı ve kızıl gözlerini bana sundu. Gözlerini görmemle dahada korkarken kafamı tekrar olumsuzca salladım kalbim deli gibi çarpıyordu ve soluklarım kulağımda yankılanıyordu. Arabamın kaportasından kalktığı an , dahada geriye adımladım ve üzerime bir adım atınca göğsüm dahada hızlı inip kalkmaya başladı. Kızıl gözleri göğüslerime kayınca dudağının kenarı yavaşça kıvrıldı ve gözleri tekrar gözlerime çıktı. Ağzındaki otu alıp serseri bir şekilde kenara sıktı ve adımları yavaşça üstüme gelmeye başladı kalbim göğsümü yarma pahasına atarken , geriye adımlamayı bıraktım ve arkamı dönüp koşmaya başladım. Asvalt yolda izimi kaybettiremeyeceğimi bildiğim için sık ağaçlı ormana daldım. Ağaçların arasından ay ışığının sayesinde görebildiğim kadar koşarken arada ayağım taşlara takılıyordu. "Sana kaçma demiştim!" ✴✴✴ Ölüm kadar güzel , öldüren kadar kötü ve kızıl gibi kanlı... Bu neyin hikayesiydi böyle... ●°•○°•● Yazar : Hülya ÇÖRTÜK Tüm hakları saklıdır

More details
WpActionLinkContent Guidelines