ZÜPPE SEVGİLİM

Şu son haftalarda hayatım çok değişti yeni bir okul yeni insanlar ve belkide yeni dostluklar. Babamla İzmir de yaşıyorduk. Babam avukat ve işleri yüzünden İstanbul'a taşınmamız gerekiyor. İzmir'i bırakmak çok zor benim için. İzmir benim hayatımın çok büyük bir parçası; ilk adımımı İzmir de attım ben ilk dostluğum ilk hayal kırıklığımı ilk sevincimi hatta ilk aşkımı hepsini İzmir de yaşadım. En önemlisi de annem kokuyor İzmir onunla yaşadığım günleri ,yüzünü anımsayamıyorum. Fotoğraflardan gördüğüm kadarıyla tanıyorum annemi çok güzel bir kadınmış. Babam hep der anneni anımsatıyorsun bana diye . Bu sözleri her duyduğum da gözlerim doluyor. İzmir bu yüzden bu kadar önemli benim için annem kokuyor İzmir onu anımsatıyor bana.Daha beş yaşımdaydım annemi kaybettiğimde o gün çocukluğumu da gömdüm annemle birlikte.Sanki birden yirmi yaş attım öylesine çöktü kalbime karanlık öylesine hüsranlardaydım. İzmir den ayrılırken son kez içime çekiyorum kokusunu annemin gerçi babam her fırsatta geleceğimizi söylüyor İzmir' e ama İzmir de yaşamak gibi olmayacak her gün annemin hatıralarıyla süslü şehre uyanamayacağım. Bunun burukluğu kahrediyor beni özlemek denilen şeyi ilk defa bu kadar hissediyorum iliklerime kadar. Hoş çakal İzmir anılarım hoş çakal , hoş geldin İstanbul hoş geldin umutlarım...