THE FEELINGS
- Reads 20
- Votes 4
- Parts 2
The feelings
by: StphStphStph
Prologue:
Isa sa pinakamahirap kapag pumapasok ako sa trabaho ay yung mga naririnig kong mga co-workers kong gusto makipagbalikan sa ex nila. And i'm like, "Seriously?" with matching unamused face. Yung totoo? Magpapakatanga uli sila ngayong alam naman nilang lolokohin uli sila ng mga Jerk nilang boyfriend?! Parang candy crush yan eh! Pinaghirapan mong makaabot ng mataas na level tapos sa isang iglap gusto mo uling bumalik sa LEVEL 1?! Wow anu to? Papairalin nanaman ang katangahan ganon? Ugh nakakainit sila ng ulo.
"Guy! Good News! Mayroong ibinigay si Mr.Klein na project para sa atin!!" lahat nagsigawan sa tuwa. Well if there's a Project there's a MONEY ganito naman lagi dito sa office. Mga mukhang pera na sila. Masaya naman ako. Kasi mahigit 1 year na kaming hindi nabibigyan ng ganitong project. Puro halos maliliit na projects lang ang binibigay sa amin ni Mr.Klein. At ngayon hindi na boring may gagawin na akong trabaho at hindi puro mga walang kwentang usapan ng mga ka co-workers ko about ex's ang naririnig ko all day and night. -_-
"At nandito pala ang isa sa mga Artist na kasama sa Upcoming Movie Project natin... Si Sir Marco Louis Klein the youngest son of Mr.Klein." Nagpalakpakan, naghiyawan at nagtilian ang lahat. Pero ako... nang marinig ko ang pangalang MARCO LOUIS.. i felt pain... Hindi maaari. He's an actor? And the son of Mr.Klein? Yung totoo? Sabihin niyong nananaginip lang ako. It can't be!
MAKAKATRABAHO KO ANG EX KO?!!!!
All Rights Reserved
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
Someone I Loved Before
dumating kana ba sa punto na, yung sakit sa dibdib mo hindi mo na kaya, yung kahit tulog ka ramdam na ramdam mo yung sakit, naranasan mo na ba na mag sindi ng basang posporo? yung kahit anong gawin mo hindi na talaga mag aapoy? naranasan mo na rin ba na mag makawa para hindi ka nya iwan?... hindi mo kasi alam kung hangag saan mananatili yung sakit, kung kaylan hihinto at mapapagod yung utak mo kakaisip, di mo na alam kung makakabangon ka pa ba . Isang araw hindi mo na maibalik yung dating masayang ngite sa mga labi nyo, yung alam mo na kung gaano kalayo ang distansya sa pagitan niyo kahit kaharap mo lang siya, yung napapatingin ka sakanya pero hindi mo na makita yung dating minahal mo sa taong yun , para na siyang lumang kanta , kabisado mo na yung lyrico pero hindi mo na kinakanta. "He will always be the reason why i've stayed." Ps: di ko alam kung matatapos ko bang isulat to.Complete
Trapped with the Cactus-Lover
"You're my betrothed." "Naliligaw ka, Miss." Inis na isasara ko na sana yung pinto ng humarang sya doon. "I don't think so. You're Terry Alcatraz right?" Terry has never been terrified all her life, ngayon lang. As she is now standing infront of a Goddess in the form of this woman with 5'10 height, pinkish white skin na hindi yata sanay sa araw, ash gray hair, at yung malalamlam na mga mata na akala mo laging inaantok. Am I still dreaming? "Sino ka ba?" "I'm your betrothed." Hay nako. May baliw na naman na naligaw. I pity her. Maganda nga. Baliw naman. "You got it wrong. Babae ako, Miss." Tsk. Bibigyan ka na nga lang din ng kapareha. Babae pa na mas maganda sayo at may saltik sa utak. Where's justice? "No. I'm in the right place. We're engaged." "Baliw ka ba?" Asar na tanong ko na sa kanya. Nauubos na ang pasensya ko dahil inaantok pa ko. Nagtatakang tiningnan ako ng mga matang kulay tsokolate na iyon. "Me?" Hinagod pa ako nito ng tingin mula ulo hanggang paa. "Shit, why am I trapped with you? I wonder. I could have atleast chose a better one. My toenails is way more appealing than you!" Ano daw? Sa sobrang inis ko ay hindi ko napigilang hubarin ang suot kong house slippers at batuhin sya niyon. Sino ba naman ang hindi maiinis? Kagigising mo lang ay may kakatok na sa tapat ng pintuan nyo para lang mangtrip. Pagkatapos sasabayan pa ng panglalait. Tila naman umurong lahat ng tapang ko ng mag angat ng tingin mula sa tsinelas na tumama sa pisngi nito ang babaeng iyon na may pares ng kulay tsokolateng mata. She gave me a chillin' smile pagkatapos ay dinampot ang tsinelas ko saka ubod ng lakas na binato din sakin yung tsinelas ko. Fudge! My pretty face! "There, we're quits. That's what engaged people do. They give and take." pagkatapos ay ngumiti ng pagkatamis tamis na akala mo santita. "Hmm. Bakit parang mas maganda pa sayo yung slippers mo? You could have bought a face too." Ano daw? Papatayin ko talaga tong baliw na babaeng ito. ***Complete
Mamihlapinatapai
"You may not want to be in my head. You might find someone other than myself that you won't be able to forget. It'll haunt you like a nightmare you can't tell. " "Silly. What's in that tough demeanor, ate Cray?" tumawa lang si Ember at kumapit ulit sa braso ko. "I like you. That's enough right?" Napailing na lang ako sa inaasal nito. If she'll learn our history, she'll then understand. Pinalis ko yung kamay nitong nakakapit na naman sa braso ko. "Compose yourself, Ember. I don't like you. You're just like a sister to me. Someone I had to protect with my life." I caught the way those words cut through her. It's visible in the same set of lifeless coal eyes that I am most familiar with. "Bakit?" I stared at her blankly. "Atleast tell me what you don't like about me." "That's exactly why it hurts the way it hurts." Napangiti ako ng mapait. "You have too many questions, too many words, in your head. But those will be left unsaid. Like me, you have to suffer through the intricacy of feeling too much every single day of your life. It hurts like hell." "Damn you. I like you." "You like me for what?" "You. You're not like everyone else. You're so sure of yourself. You're clever. You're self-made. You're everything. Everyone likes you. So you should be mine." I laughed at how shallow those things meant for her. Someone who can't even meet me in the depths of my shattered soul. "Thanks. But those are all my disorder." As i was about to turn my back, she whispered, "I actually feel sorry for you. You still don't know what it was that you even had. And yet still choose to lose. But one day, you'll see me for who I really am. And you're going to hate yourself for turning me down." No, Ember. You're wrong. I know you. You don't know me. Our past will surely haunt us. For you, I'll just be a girl known by everyone. But in fact, known by no one. It's terrible isn't it? The way we throw people away. ****Complete![My Fooler Boyfriend[WATTY'S CHOICE,COMPLETED]](https://img.wattpad.com/cover/252179290-256-k338329.jpg)
My Fooler Boyfriend[WATTY'S CHOICE,COMPLETED]
"You ask me what I'd like just like the things,movies and I could tell you. You known now that we almost they same and you courted me in a secret mood." Nagkakilala lang naman tayo sa pinagsalihan sa'kin ng medyo nakakainis kong bestfriend at dun tinanong mo ako kung nagkajowa na ako then nung sinabi ko at alam mo na ang lahat-lahat in-add mo ako sa facebook then I accept you tapos dun na tayo nagchatan. Ang sweet ng mga salita mo sakin pero hindi ko na lang yun pinapansin kahit ano pa ang sabihin mo kasi ang akala ko ay biro biro lang yun pala nanliligaw ka na pala na wala akong kaalam-alam. May times na sobrang gulo ng isipan ko at tinanung mo ako kung pwedeng maging tayo dahil hindi makapag-function ng maayos ang utak ko at process ay di ko namalayang napaoo mo na pala ako at dun na pumasok ang "love" kaya naging tayo but how about kapag hindi na ako nakapag-open naisip ko then alalang-alala ko nun na may babae ka na so may babae ka na nga. So the question is what can I do?I forget him or still continued our relationship?Complete
First Sight (one-shot)
[C O M P L E T E D] Magulo akong tao. Madami nga akong kaibigan eh. Pero may isang lalaki na bigla na lang nagtransfer. Hindi ko sya malapitan, ang tahimik nya kasi eh. Parang ang awkward pagkasama ko sya. Pero isang araw nagbago ang lahat. "Oy pansinin mo kaya ako." Tumingin lang sya sakin. "Hellooo! Nakikita mo naman ako ah!? Concern lang yung tao eh." Again, tumingin sya sakin. "Tssk! Bahala ka nga dyan, ang hirap mong kausap!" Maglalakad na sana ako palayo pero nagulat ako ng hawakan nya ako sa braso. "Do you feel the same way..?" ••• Originally by: Eilyn_Complete
Taming Alliston
"Change your clothes." Napatingin ako sa suot ko. It's just a knee-length simple dress. Formal naman para sa meeting namin ngayon kasama ng mga investor nya. Sinundo na nya ako sa unit dahil lagi akong nalelate. "Problema mo ba? I'm decent. It's not my fault that you're just out-fashioned." Sinulyapan ko pa yung suot nyang dark blue pant suit na katerno ng suot nyang white na tops at dark blue blazer. Masyadong conservative tingnan. "Just change your clothes." This time, pautos na iyon. "Ayoko nga. Bakit hindi ikaw ang magpalit ng dam-" Napasinghap ako nang hablutin nya ako palapit sa kanya. "You are utterly indecent." Mahinang bulong pa nito. Pakiramdam ko para akong ipinako sa pwesto ko habang magkadikit kaming dalawa. "Change your clothes or I'll do it for you?" Napalunok muna ako ng ilang beses bago sinalubong yung mga mata nya. I am Alliston Parker, hindi ako natatakot sa kanya. "Change Alli. I don't want to get into trouble tonight." "Trouble?" Itinuro nya ako. "It's a sin to look so tempting and dashing like that, it's not fair." She murmured again under her breath. Nalilitong tiningnan ko si Louella. "Tempting and dashing?" Baliw ba sya? Hindi na nga ako nag-ayos dahil aawayin na naman nya ako pag nahuli kami. Umiling ito na para bang gusto na akong sapakin. "Basta magpalit ka! Ayoko ng ganyang suot mo. Mag-jeans ka na lang. You're not even the one I'm bargaining to them. Make yourself presentable and decent, atleast." Inggitera talaga itong matandang ito. Palibhasa napaglipasan na ng panahon. Yung kagaya kasi nitong malapit ng mawala sa kalendaryo yung naiinsecure sa mga ganitong itsura na gaya ng sakin. "Ibigay mo na kaya sakin yung kailangan ko sayo para tigilan na natin ito? Sarap mo talagang patayin na lang." Bubulong - bulong na sabi ko. Napapikit na lang ako nang maramdaman na lumulutang na ako sa ere. Damn! "Ang dami mong reklamo." Naiiritang sambit nito. "Let me just show you how tempting you look for me." *Complete
Into You BxB (COMPLETED)
"'Di ba sabi mo ay wala ka pang nagiging boyfriend?" pagkuway tanong nito. "Wala pa nga." "Pero nagka crush ka man lang ba?" "Hmm. Oo. Pero ayaw ko kasing maging emotionally attached kaya as much as possible ay pinapatay ko na agad ang feelings ko. Kasi. Ewan. Hindi ko alam kung paano i-explain." ang complicated talaga kapag hindi mo masabi 'yung nais mong sabihin no? 'Yung parang ikaw lang mismo ang nakakaintindi. "Parang hindi ka naniniwala?" "Parang gano'n na nga. I mean, alam mo naniniwala naman talaga ako, it's just that, syempre sa mga kagaya ko parang ang imposible lang ng idea na 'yan especially when if comes to same sex relationship. Siguro para sa iba ay nagwo-work pero sa'kin ay-you know, hopeless ako riyan. Kaya kapag may nakikita akong mga same sex couples ay naiinggit ako tapos ang ending mag i-imagine ako ng mga bagay na mag c-cause ng ikasasakit ko ng feelings ko kasi 'di ba marerealize mo na hindi naman ito sa'yo mangyayari. Minsan din ay na i-insecure na lang ako. Tsaka mostly rin kasi ay puro sex lang ang habol nila. Ayoko naman no'n." mahaba kong salaysay. "Kaya pala." nasabi niya na lang. "Siguro dahil ito na rin ang naging coping mechanism ko para maprotektahan ko ang feelings ko sa mga bagay na makasasakit sa akin emotionally. Unconciously ay nadedevelop ko na. Kaya ang ending na suppress na lang. Kaysa naman mag suffer ako sa mga sarili ko lang namang pag-iisip which is not healthy, why not i-suppress ko na lang diba?" "Pero hindi mo ba naisip na it takes time to wait for the perfect moment and it will be worth it?" "Alam mo. Sa totoo lang, palagi ko 'yang naiisip. Talagang na o-overshadow lang ng realization ko na imposibleng mangyari." "Pero, heto ka ngayon. Susubukan mo nang magmahal sa kabila ng beliefs mo." aniya. "Kasi may tiwala ako sa'yo." napangiti ako sa kanya kaya napangiti rin siya.Complete
Railey's Supermodel
"Damn that woman. She wasn't even nice to start with. Paasa!" Mula sa kinatatayuan ko ay napalingon ako sa pinanggalingan ng boses na iyon. Halatang lasing na. There's a 5'11 tall girl, with a glass of brandy on her right hand. Nakasandal ito sa pader habang nakatingin sa may gilid ng pool. She reminds me of Grant's height and Leigh's physique. Pati pormahan, Leigh na Leigh yung datingan. I was busy looking at her when she childishly sat on the edge of the pool. Tinanggal nito yung stilettos nito at walang pakialam kahit mabasa pa yung skirt nito habang nakaupo sa gilid. Her white long legs are exposed dahil sa nalilis nitong skirt. Out of my normal, I'll just let it pass. "I've been chasing her for two fuckin' years. But she's not even seeing me as her equal. It sucks." Seryoso. Lasing na talaga siguro 'to. Don't tell me babae talaga yung tinutukoy nya? Natatawang nilapitan ko tuloy ito. A small talk won't hurt right? "Hey, Are you okay?" Natigilan ako nang umangat yung kulay light blue nitong mga mata patingin sa akin. I'm not fond of blue eyes. But hers is as clear as a sky. She's still brimming into tears. "Get out!" Gusto kong matawa. Para talaga syang bata. It reminds me of my bestfriend. "What's wrong with you?" Inabot ko sa kanya yung white hanky ko. "Are you stalking me?" "No, of course not. Why would I?" "Hindi mo ako kilala?" I gently shake my head. "Sabagay. You look like a commoner." Tumingin pa sya sakin mula ulo hanggang paa. Fine, I'm wearing black fitted jeans, my casual white tees, and white sneakers. Kagagaling ko lang kasi sa hangar kanina. I just need a drink kaya naghanap ako ng may party. "Do you usually talk to a stranger?" tanong pa nito. "Of course. Talking to someone you do not know is relieving. Especially when you need to talk." Tumayo ito at lumapit sakin. Napatingala naman ako dito. "I don't need to talk. I need to prove something. Stay still, stranger." And then she kissed me. Fucks! What!?Complete
dumating kana ba sa punto na, yung sakit sa dibdib mo hindi mo na kaya, yung kahit tulog ka ramdam na ramdam mo yung sakit, naranasan mo na ba na mag sindi ng basang posporo? yung kahit anong gawin mo hindi na talaga mag aapoy? naranasan mo na rin ba na mag makawa para hindi ka nya iwan?... hindi mo kasi alam kung hangag saan mananatili yung sakit, kung kaylan hihinto at mapapagod yung utak mo kakaisip, di mo na alam kung makakabangon ka pa ba . Isang araw hindi mo na maibalik yung dating masayang ngite sa mga labi nyo, yung alam mo na kung gaano kalayo ang distansya sa pagitan niyo kahit kaharap mo lang siya, yung napapatingin ka sakanya pero hindi mo na makita yung dating minahal mo sa taong yun , para na siyang lumang kanta , kabisado mo na yung lyrico pero hindi mo na kinakanta. "He will always be the reason why i've stayed." Ps: di ko alam kung matatapos ko bang isulat to.
More detailsContent Guidelines