Never say no ||H.S

Kujonka, lamuska, słaba, brzydula...
Padały już różne przezwiska w moją stronę.
Wcale nie jestem słaba, ani brzydka, czy też lamuska a to, że dobrze się uczę to nic złego prawda?

Właśnie!

* - Czego chcesz? - wychrypiałam do szkolnego przystojniaka, który właśnie przytrzymywał mnie pod ścianą, koło szkolnych szatni.

- Ciebie! Najchętniej teraz, w łazience na jakieś dziesięć minut... - mruknął nad moim uchem, dziwnie się uśmiechając.

- allle... - zacięłam się, głośno przełykając ślinę.

Chłopak nagle wybuchnął głośnym śmiechem.

- Myślisz, że mogłaby mnie pociągać taka łamaga jak ty? - uśmiechnął się pokrzepiająco.

Było mi smutno, ale bardziej czułam wzrastającą we mnie złość.

- NIE! - odpowiedział za mnie

- Nigdy nie mów nie... - mruknęłam cicho.

Brunet zwijał się już ze śmiechu.

- TY! Myślisz, że... komuś możesz się spodobać? - wytarł jedną pojedyńczą łzę, wywołaną śmiechem.

- Tak. - mruknęłam.

- Stawiam wszystko, że w ciągu miesiąca...

- Stoi! - przerwałam mu, nawet nie wiedząc co powiedziałam.

Chwila!

O BOŻE...