Never Be Alone (EDITING)
- Reads 2,410
- Votes 60
- Parts 51
Complete Fri, May 15, 2020
Highest rank: #8 Filipino Teen Fiction
I'm not that actually 'masungit' actually friendly, palangiti, tawa ng tawa , sobrang saya ko pag kasama ko yung family ko at mga kaibigan ko ganyan ako dati, pero ngayon wala pa ata sa sampung tao ang kinakausap ko, lahat kase iniirapan ko, sinusungitan ko. Bakit ako nagkaganito? It just happen in one snap ONE SNAP my everything turns to nothing, they left me .
I have this man who is always there for me the one comforting me in those times when I lost my family but then one day he needs to leave for his family I know they need him.
I need to live for my self just myself alone. It turns out that I didn't talk to anyone except for school activities that I need also to communicate to them but just the school stuffs.
Then one day may isang epal na nangtrip sakin, araw araw nya akong binibigyan ng sakit ng ulo sa mga kayabangan nya sobra!
"hoy! bakit ang sungit mo?!" tanong nya habang habol habol nya ako pinagtitinginan na din kami
"hoy kadin! pake mo ba?" sagot ko pabalik epal talaga hindi na nga pinapansin
"crush mo ko no?" natigilan ako sa muli nyang tanong hinarap ko sya
"kapal din ng pagmumukha mo eh no? napakayabang mo!" pagkatapos ko yung sabihin agad akong tumakbo ng mabilis
nadinig ko pa yung nakakainis nyang tawa busit lang talaga!
araw- araw kaming nagsisigawan pero isang araw akala ko bwebweltahan na naman nya ako ng mga kayabangan nya na hinintay pa nya ko sa labas ng classroom ko
"ano!"
walang imik kaya iniwan ko na pero bigla nyang hinawakan yung braso ko
"Sungit manliligaw ako!" hindi ko alam kung isa sa mga trip nya to oh ano.
All Rights Reserved
#298
college
Join the largest storytelling communityGet personalized story recommendations, save your favourites to your library, and comment and vote to grow your community.
You may also like
A Simple Friend Request
Kararating ko lang galing school. Umuwi lang ako mag isa. Or, UMUUWI LANG TALAGA AKO MAG ISA. Medyo loner ako, I mean, LONER talaga ako! Well, ganyan talaga ang buhay ng isang tulad ko. Oo, I have bestfriends pero... Iba talaga eh! May gugusto ba kasing makipagkaibigan sakin? Yung tipong mukha akong "NERD"?! Pero isang araw, pagbukas ko ng facebook ko, MAY FRIEND REQUEST AKO?! Aba?! Himala! Bago to ah! Wanna know what happened next? Then read! Ang hindi ko inaasahang pangyayare, dumating! Dahil sa isang simpleng friend request..Complete
Morning Star
The Morning Star. "Ok, listen. I get it." "What?" Kahit nakangiti, matiim ang tingin ni TJ. "I get it. I get that you're not the kind of person who jumps head first into the water. And I get that maybe, you want to take this slow. But I can't slow down, Kate. I'm drowning. All these feelings that I have for you, they're just too much. So I'm just letting them wash over me. And I'm not saying that you should do the same. For now, I just need you to feel what we have here. There is something here. Something na hindi ma-explain." "Don't deny it." Anito nang makitang nagsimula syang umiling. "You know you can't even if you want to. Something beautiful has happened. And I won't waste my time figuring out the whats and the whys of it. Ang alam ko lang, I'm overjoyed that I met you last night. Last night." Marahang tumawa ang binata. Umiiling-iling. Pinisil nito ang mga palad nya. "God! It seems ages ago to me. But I've never been this happy since as long as I can remember. I'm happy everytime nakikita kita. Na naririnig ko ang boses mo. Na andyan ka lang sa tabi ko at abot-kamay ko. Na you let me touch you this close." Isinuklay nito ang mga kamay sa buhok nya. Wari ay gustong patunayan ang sinabi. Nang nagpa-ubaya sya ay may kumislap sa mga mata ng binata. *-* *-* *-* R-18 Certain chapters contain mature and explicit scenes. Reader discretion is advised. Cover photo is not mine. Copyright to owner.Complete
RFOM *Completed*
Noong una'y niyaya lang ako ng mga kaibigan ko na pumasok dito but I refuse. And now, I don't expect that I will be studying here. Dito pala kasi ang gusto ng dad ko kaya sumunod na lang ako. I'm such an obedient child right?HAHAHA...pero nung nalaman kong dito rin siya papasok ang childhood friend kong I haven't seen for a VERY long time, I FEEL GREAT! I Think this is the best and right time for us....-----John Keith McKnightComplete
Kuya, pa-BUG naman po, please?
DISCLAIMER: This story is not mine. All credits go to the rightful owner. I just re-post this story because it's damn worth sharing. Pinabasa lang sa akin ito ng friend ko long years ago. I was checking my files in my hard drive then i saw this. Na-save ko kasi siya. Then i checked wattpad kung naka-upload itong story na ito. I dunno kung na-upload ng author nito or hindi kasi 'di ko ma-search. Maybe, iba na ang title? I dunno. Totally clueless. But whoever the author of this story. Kudos to you! I love your work. Basta, ang naaalala ko. Binasa ko ito hanggang madaling araw dati. Nagtyaga ako basahin sa cellphone ko na naka-notepad format siya. Imagine that? Ang sakit sa mata! Pero when i started to read the story, hindi ko na siya tinigilan. Ewan kung OA lang ako? Or na-hooked lang talaga ako sa story. Sobrang cute kasi. 'Di ko na maalala kung nakailang iyak, tawa at kilig ako habang binabasa ko ito. How i wish ganito kalawak ang isip ko sa paggawa ng story at sana i have the same sense of humor of this author when it comes to writing stories like this one. So, there it goes... hope you enjoy reading this as much as i did!Complete
Memoirs of a Suplada: A True Story
I decided to text Lestat one day since I don't see him much. I've been sending forwarded messages for weeks before he ever replied. I told him a different name when he asked who I was. Days passed & I came to the point of asking... Me: Bakit me mga taong ngumingiti-ngiti kahit di ka naman kilala? Hindi ko alam kung nangungutya, nang-aasar, o ano. Nakakainis. Lestat: Uy, may admirer. Maganda ka pala. Me: Hindi ah. Hindi ko yun kilala. Pala-asar lang siguro yun. Mayabang. Pwedeng sabihan na lang siya nang harap-harapan na nakakainis ang ginagawa niya? Lestat: Wag na. Kung gagawin mo yun, para ka na ring bumaba sa level niya. Me: Eh naiinis talaga ako sa pagmumukha niya eh. Kung titigilan niya lang sana ako. I was laughing while texting. Lestat: May pagnanasa lang yun sayo. Hehehe This part made me laugh out real loud. Little did he know it was him I was referring to all along!😆😆😆 Me: Posible kayang magkagusto ang isang tao pero di niya to sasabihin sa girl? Lestat: Siempre naman. Like me. Me: Bakit ganun? Nasa kanila na ang lahat ng pagkakataon at panahon pero bakit di nila sinasabi? Lestat: Depende. Me: Pero bakit nga? Lestat: Basta. Ganun na lang yun. Kahit di ko sinasabi, nafi-feel niya lang rin siguro. Me: Anong year na siya? Lestat: 3rd. Me: Anong course? Lestat: (He mentioned my course!) Me: School? Lestat: (He mentioned our school!) I couldn't ask anymore questions. I was outside the house having cold sweats, terrified that if I asked more questions and his answers wouldn't fit my profile, I'd be devastated. When I told Eunice about it, she replied: Ikaw na talaga yun. Hahaha This is a true story. I only changed the names to keep our identity hidden. This is our story that started back in college. If you know any of us based on this story, let's keep it a secret, shall we?Complete
My First Kiss Stealer (Completed)
There is a guy standing behind me. He is tall, wearing a mask and a black tux. Natatakpan iyong mukha niya dahil sa laki ng maskara. Iyong mata at lips lang niya ang nakikita. Iyong kamay niya nakalahad sa akin as if he is asking me to dance. I did not take his hand. " Sorry." I went back to my phone. But he is persistent. He held my right hand and gently pulled me out of the table. Magwawala pa sana ako kaya lang our eyes met and I saw that he was pleading kaya sumunod na lang ako sa kanya. He led me to the dance floor and swayed with the slow dance. At first, we're both quiet. Pero di ako matahamik. I have to know this guy. "Are you from this school?" Tumango siya. "What's your name?" Instead of answering, he gently pulled me closer. Ang bango niya. Dahil matangkad siya ng konti sa kin, iyong chin ko ka-level ng kanyang shoulder. "Why are you not talking? Are you mute?" Tumango siya. We're still dancing when he suddenly stop and look at me. I started to feel nervous. Sino ba siya talaga? Baka mamaya masamang tao ito at gusto pala akong kidnappin. I thought we're going back to the table pero nilapit niya ang mukha niya sa may tainga ko. "Sorry... but I'm not sorry for this..." Halos pabulong na sabi niya. His voice seems familiar. I know that voice pero dahil sa sobrang hina at sa lakas pa ng music ay di ko ma-recall kung saan ko iyon narinig. Bago pa ako makapagtanong I got the biggest surprise of my life! He kissed me on the lips. He cupped my face so that I can't move. I was too shocked. I felt I lost my senses that moment when I felt his lips brushed mine. It was too fast. Next thing I knew, he was gone. I was left standing in the dance floor. I should have freak out. I should have shouted. I heard his voice and he said that he was mute! Who is he to make a fool out of me? Who is he to stole my first kiss? How dare he! Tagal kong pinangarap ang first kiss ko na magiging special. Pero ninakaw lang niya! Kailangang makilala ko siya.Complete
Campus Hours: Alliana Gonzaga (Compiled 2019 Edition)
Sabi nila, hindi lang ako basta isang simpleng bata lang. Maganda. Matalino. Mabait. Talented. May maibubuga, kung baga. May kaya kami ng pamilya ko kaya lahat nasusuportahan, pero sa isang bagay lang halos nabago ang lahat. Isa akong transferee. Mahirap man mag-adjust sa baging mundo, tiyak akong kakayanin ko ito para makatamo ng masaya at magandang buhay. Pero habang isinusulat sakin ang mga kuwentong ito, marami akong makikilala: mga bagong kaibigan, karamay sa buhay, at mga magpapa-ibig sakin--at maninira pa. Kaya ko 'to, laban lang. Pero sa mga pagdadaanan ko, makaka-graduate kaya ako?Complete
TOTGA (Candy Stories #4) (Published under Flutter Fic)
Engineering students Pfifer and Ivan know that what they have is something special. Without a proper label between them plus an ugly twist of fate, can they manage to be together in the end--or will they remain as each other's TOTGA and nothing more? *** May feelings na laging nandiyan, nakaabang kung kailan magpapapansin. Nakaabang kung kailan ako titisurin sa mga pamilyar na kanta, lugar, at salita. Magpapaalala sa isang mukha na hindi ko naman gano'n kakabisado pero pamilyar. Magpapaalala sa mga dating pakiramdam. Malalaman mo raw kung sino ang The One That Got Away mo kapag narinig mo 'yong salita at nakaalala ka ng iisang tao lang; nakatisod ka ng mga dating pakiramdam; nangulila ka sa mga nakaraang saya; nakaalala ka ng mga pamilyar na sakit. Sabi, time heals wounds at distance makes one forget. Bakit parang hindi naman effective? Bitbit ko pa rin lahat ng what if. Hindi pa rin ako makatakas sa maraming sana. Ako ba ang bumitiw o siya? Tapos na ba kami talaga? Ang sarap magtanong kaso...wala nga palang kami noon. Disclaimer: This story is written in Taglish.Complete
Hey, I Love You!
Hey, I Love You! is under revision. Please bear with the characters' names being changed and some parts of the story's revised. PS. I've only revised the first few chaps of the story. Naaalala mo ba kung paano tayo unang nagkakilala? Sa school yon, first day of school. Kinatok-katok mo yung salamin ng kotse ko. Nagsigawan tayo non. Muntik na nga kita sagasaan. Ang galing lang eh. Inis na inis ako sayo. Pero magkaklase pala tayo. Seatmate pa nga di'ba? Naalala mo ba? Nung ilang pilit mo ako kinulit non about sa ex ko? Nasaktan pa nga kita non. Pero sa huli nalaman ko din ang totoo. Eh yung nung inalagaan mo kita? Kahit inis na inis ako sayo kase ang kulit-kulit mo nung may sakit. Pero hindi pa rin kita iniwan. Nung nawala ang lahat sa sa iyo, nandoon ako, ako yung lumaban, ako yung hindi sumuko. Ganun din ang ginawa mo. Nandyan ka lagi para sa akin. Ipinaglaban mo ako. Hindi mo ako sinukuan. Ginawa mo ang lahat. Pero bakit ganon? Ang unfair ng mundo. Bakit ikaw pa? Bakit ako?Complete
Soft Hearts Don't Sink (PROJECT: GIRL TYPE SERIES 1)
Certified Lover Girl, Pero Laging Talo. Una sa lahat, hindi po ako martir. Malinaw 'yon. Hindi po ako obsessed. At lalong hindi ako desperate. Okay? Okay. ...pero aminado akong kung pag-ibig ang subject, bagsak na 'ko bago pa magsimula ang quiz. Alam mo 'yung feeling na ikaw 'yung unang nag-heart react, unang nag-message, unang nag-Hi, Hello, Kumain ka na? pero ang ending, siya 'yung unang naghanap ng iba? Ganon lagi. Paulit-ulit. Parang cycle sa washing machine-ikot nang ikot pero walang linis. Ewan ko ba. Parang may sumpa 'tong pagiging "madaling kausap." Ako 'yung madali nilang gustuhin kapag bored sila, pero hindi sapat para seryosohin kapag ready na silang magmahal. Ako 'yung kilig starter pack pero hindi pang endgame. Ang dami ko nang nakausap. May taga kabilang section, may sa group project lang pala interesado, may nakausap ko lang dahil sa comment ko sa meme, tapos biglang nag-send ng "u up?" kahit 3AM. Alam na, di ba? Red flag central. Pero kahit ilang ulit pa akong ma-zone, ma-ghost, ma-thank you for your honesty... Aaminin ko. Babalik pa rin ako sa laro. Kasi tangina. Ang sarap ma-in love. Kahit laging talo. Kaya ito ako ngayon-naka-standby sa likod ng canteen, hawak 'yung iced coffee na may 87% tubig at 13% pagmamahal sa sarili-nakatitig sa isang lalaking hindi pa yata alam na crush ko na siya. Hindi ko pa alam pangalan niya. Pero sa itsura niya, mukha siyang consistent mag-reply. Let the stalking begin with a twist.
Kararating ko lang galing school. Umuwi lang ako mag isa. Or, UMUUWI LANG TALAGA AKO MAG ISA. Medyo loner ako, I mean, LONER talaga ako! Well, ganyan talaga ang buhay ng isang tulad ko. Oo, I have bestfriends pero... Iba talaga eh! May gugusto ba kasing makipagkaibigan sakin? Yung tipong mukha akong "NERD"?! Pero isang araw, pagbukas ko ng facebook ko, MAY FRIEND REQUEST AKO?! Aba?! Himala! Bago to ah! Wanna know what happened next? Then read! Ang hindi ko inaasahang pangyayare, dumating! Dahil sa isang simpleng friend request..
More detailsContent Guidelines