Het zwanenmeer (maar dan anders)

Ik zal ons eerst maar eens even voorstellen, anders snap je er niks van. Wij zijn namelijk geen gewoon gezin. Om te beginnen: ik ben twaalf. 'Ja, duh, is dat zo bijzonder?' Nee, maar mijn zus is ook twaalf. 'O, een tweeling, wat leuk!' En mijn broer is ook twaalf. 'Een drieling? Wat enig! Dat komt niet vaak voor. Lijken jullie op elkaar?' Nee, absoluut niet. Dit gesprek hebben wij al honderdduizend keer gevoerd. Je wordt er helemaal gaar van. Uit onszelf zeggen we het dus nooit. Vooral niet omdat daarna bijna altijd volgt: 'Nou, jullie moeder zal haar handen wel vol hebben aan drie pubers!' En dan moeten wij antwoorden: 'Nee hoor, want we hebben geen moeder.'

Hun huis is een puinhoop, het zwembadwater lijkt wel erwtensoep en als de kikkers door het huis heel springen en hun vader bijna niet meer van zijn kamer komt, beseffen Sam, Beer en Pip dat er iets moet veranderen...